BlackJack

Είδε η μύγα...

2012-02-22T21:18:00.001+02:00

...τα σκατά κι έπεσε με τα μούτρα!

Πώς; Δεν υπάρχει τέτοια παροιμία; Ε, και; Μόλις τη σκέφτηκα και ταιριάζει γάντι στην κατάσταση! Μέρες τώρα, προσπαθώ να συγκρατηθώ, αλλά δεν μπορείς να ΑΓΙΑΣΕΙΣ, ακόμη κι αν θέλεις στο μικρό χωριό μας!

Οι Καθάριοι, σαν το γάργαρο νερό και συγχρόνως Πατριώτες, γνήσιοι απόγονοι της ένδοξης φλέβας του 1821, Γεωργιάδης και Βορίδης, αποφάσισαν ότι καλές είναι οι Εθνικιστικές κορώνες και τα Μεγαλεία του Μέγα Αλέξανδρου, αλλά καλύτερες οι Πολυθρόνες της Υπουργικής Επανάστασης του 2012. Έτσι, είπαν να ρίξουν πετονιά στα γαλάζια και επίσης Καθάρια νερά της λίμνης ΝεοΔημοκρατίδας, μπας και φάνε κανά ψαροκόκαλο από τον μετρ του είδους Σαμαρά. Ναι, αυτόν τον υπερασπιστή της πατρίδας, τον εθνοσωτήρα, τον δημοκράτη, τον εγγυητή του δικού μας αύριο. Ωχ, Παναΐα μουουουουουουου!

Έπειτα, λόγω έλλειψης ρευστού, κοινώς μπανιόκου, στο τηλεοπτικό υπερθεαματικό τοπίο του χωριού μας, είπαν οι Καλλιτέχναι μας, ναι καλά άκουσες οι Καλλιτέχναι μας, να πάνε να φάνε κανά φρέσκο θαλασσινό στο νησί της Αφροδίτης. Έτσι, μπάρκαραν όλοι για την Κύπρο, προκειμένου να ντύσουν καλλιτεχνικά πάντοτε τη βράβευση των ΑΝΤΡΩΝ της χρονιάς. Μάλιστα! Και ποιός βραβεύτηκε κυρά Χαρίκλεια, που ξέρω ότι αγωνιάς; Ο Σάκης της Ελλάδας, ο Σάκης του Έθνους, ο Σάκης των Αρχαίων Προγόνων μας...Ο Σάκης, ο Ρουβάς βεβαίως βεβαίως! Τώρα θα μου πεις, και ποιόν να βραβεύσουν ρε μεγάλε; Έλα ντε! Τι κι αν μερικούς μήνες νωρίτερα ένας τιποτένιος, Κυπριακής καταγωγής μάλιστα, πήρε ένα βραβειάκι της πλάκας. Να δεις πως λέγεται...ΝΟΜΠΕΛ νομίζω! Στα οικονομικά άκουσα! Μπα, ποιός να συγκριθεί με την προσφορά του Σάκη!

Στα καπάκια, βγαίνει λέει η ΕΙΔΗΣΑΡΑ, μη γελάς δεν κάνω πλάκα, ότι ΕΝΑΣ βουλευτής τον περασμένο Μάιο μετέφερε στην Ελβετία 1.000.000 ευρώπουλα. Μάνα μουουουουουουου...ποιός είδε τον ροζογαλαζοπράσινο συνάδελφο και δεν τον φοβήθηκε! Να βγουν τα στοιχεία του στη δημοσιότητα λένε οι Υπέρμαχοι της Τάξεως και της Ηθικής. Ωπ, για στάσου, αυτό το τελευταίο κάπου τό' χω ξανακούσει...σωστά, από τον Περίανδρο Πόποτα στο Κολοκοτρωνίτσι. Μιλάμε για κωμωδία με σενάριο, όχι μπαρμπούτσαλα.

Και σε όλα αυτά τα σκηνικά, υπάρχουν τα σκατά, τα οποία ΜΥΡΙΖΟΥΝ από χιλιόμετρα, αλλά υπάρχουν και οι μύγες. Ναι, για σένα και για μένα μιλάω και για τον παρακεί, που στο τέλος θα κολυμπάμε στα σκατά και θα βουτάμε υπερήφανα λες και κατορθώσαμε κάτι.

Τσάγια!

Ο καλύτερος φίλος...

2012-02-17T16:23:00.000+02:00

...του ανθρώπου, είναι ο σκύλος, ή μήπως, ο καλύτερος φίλος του σκύλου είναι ο άνθρωπος;

Πόσο παλαβή ερώτηση στ' αλήθεια, αλλά και πόσο λογική στην κτηνοκοινωνία που ζούμε σήμερα;!

Ας βάλω τη σκέψη μου σε μια σειρά, δομώντας μια "υπόθεση εργασίας" που θα έλεγαν και οι κολλητοί μας οι τεχνοκράτες. Έστω ότι μια οικογένεια "υιοθετεί" (γιατί αυτή είναι η σωστή λέξη, όχι το "αγοράζει" που ακούω συχνά και μου ανάβουν τα λαμπάκια) ένα κουταβάκι, και μάλιστα "ράτσας", "καθαρόαιμο". Σε αυτό το σημείο, θα πεταχτείς και θα ρωτήσεις, "μα καλά, τι σημασία έχει"; Καμία, απολύτως! Απλά, επειδή τώρα τελευταία, όπως έχουμε χιλιοκουβεντιάσει, είναι της μόδας η "καθαρότητα", είπα κι εγώ να πάω με το ρεύμα και να γίνω trendy (όχι παίζουμε!). Το φροντίζουν μεγάλοι και παιδιά, το εκπαιδεύουν στο σκυλοσχολείο του, ανάλογα με την ειδικότητα στην οποία μπορεί να καταρτιστεί (τύφλα νά' χει η Διαμαντοπούλου και η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση), το εμβολιάζουν, το φροντίζουν. Με άλλα λόγια, γίνεται μέλος της οικογένειάς τους!

Τι θα κάνει, με τη σειρά του, το νέο "παιδί" της οικογένειας; Θα είναι πάντα ΕΚΕΙ! Θα ακούει προσεκτικά τα προβλήματα και τα απωθημένα των υπολοίπων. Θα τους φυλάει, σαν τα μάτια του, πολλές φορές θυσιάζοντας την ίδια του τη ζωή. Θα φροντίζει για την ψυχική τους υγεία, προσφέροντας απλόχερα την αγάπη του. Δε θα προδώσει τα "αδέρφια" και τους "γονείς" του ποτέ.

Το πρώτο σκέλος της "υπόθεσης" τελειώνει εδώ.

Ας υποθέσουμε τώρα, ότι στη θέση του κουταβιού, βρίσκεται ένα μωρό. Η διαδικασία ενσωμάτωσης στην οικογένεια είναι η ίδια. Η ανατροφή και η διαμόρφωση του χαρακτήρα του κρίνεται "φυσιολογική" και "ομαλή". Η συμπεριφορά του "ανθρώπου", όμως, θα είναι ίδια με εκείνη του "σκυλιού"; Κανείς δεν μπορεί να διαβεβαιώσει για κάτι τέτοιο. Μη βιαστείς να πεις, "τι λες ρε φιλαράκι, πως συγκρίνεις έναν άνθρωπο με ένα σκύλο"; Δε συγκρίνω τα πλάσματα, αυτά καθ' αυτά, αλλά το "καλό" που μπορούν να προσφέρουν στη ζωή τους.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως η διαφορά μεταξύ τους είναι αυτό που αποκαλούμε "συνείδηση". Κουβέντα υπερεκτιμημένη για τους πλείστους "συνανθρώπους" μας.

Γι' αυτό, η ερώτηση παραμένει: "Ο σκύλος είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου ή ο άνθρωπος του σκύλου"; Εγώ τα λεφτά μου θα τα πόνταρα στο δεύτερο! Πολλά μπορούν να μάθουν τα δίποδα ζώα αυτού του ντουνιά από τα τετράποδα!

ΥΓ: Αφιερωμένο αυτό το αρθράκι σε έναν υπέροχο τετράποδο φίλο που αγνοείται τις τελευταίες ώρες. Ελπίζω όλα να πάνε καλά!

Τσάγια!

Σύγχρονοι υπερήρωες

2012-02-06T13:43:00.001+02:00

Μερικές φορές, γεγονός που έχει συμβεί σε όλους, βλέπεις, ακούς ή μαθαίνεις για τη ζωή, τη δουλειά και το έργο κάποιων ανθρώπων και λες, "μα ποιός είσαι ρε αδερφάκι μου"!

Μιλάμε για τύπους με ικανότητες και δυνατότητες εξωπραγματικές. Για άλλους Μπάτμαν, Σούπερμαν, Σπάϊντερμαν, μαζί με τους υπόλοιπους της λεγεώνας των ηπερηρώων σε οικονομικό πακέτο προσφοράς.

Έτσι, κι εγώ παθαίνω πλάκα, κάθε φορά που έχω την τύχη να παρακολουθήσω ή να διαβάσω κάποια συνέντευξη ή αφιέρωμα στον Μίκυ του λαού! Μιλάμε για ζωή υπερπαραγωγή του Χόλιγουντ με όλα τα παρελκόμενα. Με πρωταγωνιστές, ίντριγκες, κίνδυνο, δράση, κασκαντεριλίκια, τέχνη, έρωτα (όχι σεξ, είναι πολύ κοινότυπο για το επίπεδο του Μίκυ).

Με ωραίες σκηνές σε αρχοντικά! Με ακριβά κρασιά και πιάνο να παίζει. Με σημαντικά πολιτικά και καλλιτεχνικά ραντεβού. Με βασανιστήρια και ηρωικές πράξεις σε φυλακές και εξορίες στον Ωρωπό και στα Παρίσια.

Στην πλοκή έχει ένα θεματάκι η παραγωγή. Μοιάζει με ταινία τύπου Seven, με παράλληλες ιστορίες και μπρος-πίσω στα χρόνια. Δεν εξηγείται διαφορετικά. Την ίδια στιγμή που ο Μίκυ παίζει πιάνο και μιλάει με τον Φιντέλ, βρίσκεται εξόριστος και βασανίζεται από τους δικτάτορες. Μόνο ο Φλας Γκόρντον τα κάνει αυτά, άντε και ο Λούκυ Λουκ, που μπορεί να μην είναι υπεράνθρωπος αλλά καουμπόης, όμως σίγουρα είναι πιο γρήγορος από τη σκιά του!

Πόσο δίκιο είχε τελικά ο θείος που σε αποκάλεσε σε ανύποπτο χρόνο "Μπάτμαν σε νέες περιπέτειες". Είσαι πιο ανεπανάληπτος και από τον Ανεπανάληπτο του ΛεΠα!

Βέβαια, το πιο πετυχημένο δεν το έχει πει, αλλά το έχει γράψει και τραγουδήσει ο Σιδηρόπουλος...

Τσάγια!!!

Ο Φαμπουλόζος

2012-02-04T15:37:00.000+02:00

Ο καθαρός και η καθαρότητα. Πόσο ωραίες λέξεις πράγματι! Πόσο βρώμικες έχουν καταντήσει τον τελευταίο καιρό!

Ένας θείος και μια φίλη πριν ενάμιση χρόνο περίπου, με κόλλησαν το μπλογκοσαράκι κι έτσι έχω μπει σε μια λεωφόρο ανάγνωσης και μελέτης πολλών και διάφορων άρθρων και παρακολούθησης αρθρογράφων. Νά' ναι καλά οι άνθρωποι, διότι είναι κι αυτός ένας νέος ορίζοντας για κάποιον που ενδιαφέρεται και ψάχνεται γενικότερα.

Τον τελευταίο καιρό, σε διάφορα άρθρα ποικίλων ιστολογίων, διαβάζω σχόλια πολιτικού περιεχομένου, τα οποία αναφέρονται σε Καθαρούς Έλληνες Ηγέτες που πρέπει να αναλάβουν τα ηνία της χώρας, σε Καθαρούς Πατριώτες που πρέπει να επιβληθούν της καταστάσεως και να μας σώσουν και στην Καθάρια Λίμνη του Πολιτισμού της Ελλαδάρας που δεν τη σκιάζει φοβέρα καμιά και ξανά προς τη δόξα τραβά.

Κι έτσι μου γεννιέται αυτή η απορία: Ποιός είναι ο Καθαρός Έλληνας; Ποιά τα χαρακτηριστικά του; Εγώ είναι ένας τέτοιος; Εννοείται πως δε θα επιχειρήσω να απαντήσω! Μάλλον ρητορικά είναι τα ερωτήματα.

Μια βδομάδα πριν, σε μια εκπομπή περί αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, εμφανίστηκε ένας Κινέζος φοιτητάκος να μιλάει Αρχαία Ελληνικά στην κάμερα και να εξηγεί γιατί σπουδάζει Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία. Λες κι έβλεπα το Σωκράτη ντυμένο για τις απόκριες! Εσύ τι λες, ρε Καθαριότατε, σου κάνει ο Κινέζος για Καθαρός Έλληνας; Εσύ, ο απαίδευτος και αμόρφωτος Ελληνάρας, είσαι άραγε έστω ελάχιστα πιο Καθαρός από εκείνον;

Εγώ πάντως, θα ήθελα να λέγομαι και να είμαι ένας Φαμπουλόζος! Ναι, όπως εκείνο το απορρυπαντικό που ξεβουλώνει σωλήνες, λεκάνες και Καθαρίζει τις βρωμιές. Έ ρε και νά' μουνα ο ανθρώπινος Φαμπουλόζος! Να μπορώ να ξεχύνομαι μέσα στα ανθρώπινα μυαλά, λες και είναι καμπινέδες, παρασύροντας όλα τα Σκατά (πάλι σοκαρίστηκες;) που σκαλώνουν όπου βρουν. Εκεί να δεις Καθαρότητα!

Τσάγια!!!

Της φυλακής τα σύνορα

2012-02-02T18:19:00.000+02:00

Μπορεί κάποιος πραγματικά να υπερθεματολογήσει για την ύπαρξη συνόρων και ορίων μεταξύ των χωρών, των κρατών, των εδαφών;

Θα μου πεις, σοφέ μου, ότι με αυτό τον τρόπο προστατευόμαστε από τον εξωτερικό εχθρό, από τον κατακτητή. Θα μου πεις, ότι υπάρχουν τόσοι και τόσοι που "λιγουρεύονται" αυτά που έχεις και θέλουν να στα κλέψουν. Θα μου πεις, ότι ο περήφανος λαός των Ελλήνων έχει τη δυσάρεστη μοίρα να πρέπει να επαγρυπνεί για τις απειλές των προαιώνιων εχθρών του. Θα μου πεις, ότι η θέση της Ελλαδάρας μας, από στρατηγικής απόψεως, είναι πλέον καθοριστική και πολλοί θα ήθελαν να την υπονομεύσουν.

Ποιός είμαι εγώ που θα αντικρούσω όλα αυτά τα επιχειρήματα, ώστε να σε πείσω πως έχεις άδικο;! Δεν έχω καμία διάθεση να πράξω κάτι τέτοιο.

Όμως, σοφέ μου, συλλογίσου λίγο τα παρακάτω...

Είναι ψευδές ότι τα μεγαλύτερα κακά, οι ιστορικότερες συμφορές, οι χειρότεροι πόλεμοι έγιναν για αυτά τα σύρματα; Για αυτά τα κλουβιά; Σίγουρα, τα φράγκα, τα συμφέροντα, οι θρησκείες αποτέλεσαν διαχρονικά αιτίες συρράξεων και ανταγωνισμού. Οι ισχυροί αυτού του ντουνιά όμως είναι εκείνοι που έχουν απόλυτη ανάγκη τις "φυλακές". Εκείνοι θέλουν να φυλάσσουν τα υπάρχοντά τους, να τα αυγατίζουν, αλλά και να κλέβουν και από το γείτονα ανταγωνιστή ό, τι μπορούν.

Εσύ, ο φτωχός πλην πλούσιος σε γνώση σοφός, τι τα χρειάζεσαι τα τείχη; Τι να προστατεύσεις; Τα αμύθητα πλούτη σου; Είσαι τόσο σίγουρος πως αυτά που σε χωρίζουν από τον αιμοβόρο γείτονά σου είναι τόσο πολλά και σημαντικά; Μήπως, τελικά, αν το καλοσκεφτείς, σας ενώνουν πολλά περισσότερα; Ακόμη ακόμη, και η ιστορική σας καταγωγή, μήπως έχει κοινές πηγές και παραφυάδες; Μήπως, το "ούνα φάτσα, ούνα ράτσα" είναι πολύ γενικότερο από ότι θέλουν να πιστεύουν Έλληνες και Ιταλοί;

Σκέψου...ή μάλλον, δες...δεν μπορεί, όλο και κάποιον Άτλαντα θα έχεις στο σπίτι σου, ίσως από τα χρόνια του σχολείου, ίσως του παιδιού σου. Ίσως να διαθέτεις μια υδρόγειο σφαίρα! Παρατήρησέ την, λοιπόν. Σου κάνει κάτι εντύπωση; Ναι, δεν κάνεις λάθος. Τα μόνα σύνορα είναι τα Φυσικά. Θάλασσες, βουνά, ποτάμια! Τα σύρματα, που τόσο αναγκαία σε έχουν κάνει να πιστεύεις ότι είναι, δε φαίνονται πουθενά!

Παράλογο; Μπα! Ίσα ίσα...οι φτωχομπινέδες αυτού του κόσμου δεν έχουν να χωρίσουν τίποτε. Σου φαίνομαι πολύ ρομαντικός ε;! Ίσως αν "κοιτάξεις" πραγματικά καλά, ίσως λέω, καταφέρεις να δεις αυτά που μας ενώνουν!

Άσε τις εθνικιστικές κορώνες, τις μισαλλοδοξίες και τις "μεγάλες ιδέες" για εκείνους που τις έχουν ανάγκη και τους συμφέρει η συντήρησή τους. Ακόμη και λαοί που έχουν διαπαιδαγωγηθεί με αυτό τον τρόπο, δεν μπορούν να κατηγορηθούν για τα εχθρικά τους αισθήματα, για το φόβο τους, για το μίσος τους προς κάθε τι ξένο. Απλά, δεν "κοιτάνε" καλά γύρω τους.

Τσάγια!!!

Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο...

2012-01-25T15:43:00.001+02:00

...που θα το φας, θες δεν θες!!!

Κάτι δεν πάει καλά με την πάρτη μου. Το μυαλό μου παίρνει περίεργες στροφές και αρχίζω να ανησυχώ. Κάθομαι και σκέφτομαι το χαμό του Θόδωρα (μου αρέσει περισσότερο από το "Θεόδωρου") και οι αντιδράσεις μου είναι παράξενες. Αν τις παρατηρούσα σε κάποιο άλλο πρόσωπο, σίγουρα θα έλεγα ότι υπάρχουν σημάδια τρέλας!!!

Θα μου πεις, πως να αντιδράς φυσιολογικά όταν βλέπεις δηλώσεις επί δηλώσεων από την κάθε Κικίτσα σε όλες τις εκπομπές;! Από τα πρωινάδικα, στα μεσημεριανά και τα δελτία ειδήσεων, μέχρι τα life style (χωρίς ζωή, πως γίνεται στυλάκι ποτέ δεν κατάλαβα) κουτσομπολίστικα προγραμματάκια. Και αφού το ξέρεις ότι θα αποσυντονιστείς εντελώς, γιατί δεν το κόβεις το γαμημένο το TVοτσίγαρο;!

Τέλος πάντων, το θέμα μου δεν έχει να κάνει με τα ΜΜΕ, εν προκειμένω. Αντί να σκέφτομαι πόσο άδικα πήγε και αυτός ο Άνθρωπος, λέω, δεν μπορεί, κάποιος εκδικείται! Ειδικά, όταν μέσα σε τόσο σύντομο διάστημα πήραν το τρενάκι τους, ο Βέγγος, ο Ρασούλης, ο Παπάζογλου και τώρα ο Αγγελόπουλος, χάνω το μυαλό μου. Αντί να βιώνω μόνο την απώλεια, συλλαμβάνω το μυαλό μου να συντάσσει λίστες ολόκληρες με ΠΟΛΛΑ γνωστά, δημόσια πρόσωπα που άνετα θα τους έκοβα εγώ το εισιτήριο με δικά μου έξοδα, προκειμένου ο Σκηνοθέτης να παραμείνει εδώ.

Ε, αυτό δεν το λες και φυσιολογικό. Μια δόση σχιζοφρένειας την έχει οπωσδήποτε. Ή μήπως όχι;! Μήπως, τελικά, όλες οι ζωές ξεκινούν από την ίδια αφετηρία, αλλά στην πορεία παίρνουν περισσότερη αξία ανάλογα με το ΚΑΛΟ που κάνουν;! Μήπως έτσι εξηγείται αυτό το σαδιστοφασιστικό συναίσθημα που μου γεννιέται;!

Το μόνο σίγουρο είναι ότι, σε μια χώρα ΑΜΑΘΕΙΑΣ, ΥΠΟΚΟΥΛΤΟΥΡΑΣ και ΦΙΛΟΤΟΜΑΡΙΣΜΟΥ, ο θάνατος αυτός δε θα είναι ο τελευταίος. Οι απώλειες θα συνεχιστούν έως την "τελευταία σταγόνα"! Μέχρι να εξαφανιστεί και ο τελευταίος λίγο Σπουδαιότερος Νους αυτού του τόπου, είτε μέχρι να ξυπνήσουμε και να επανεκκινήσουμε την παραγωγή μυαλών και συνειδήσεων!

ΤΣΑΓΙΑ!!!

Ο Μητσάρας...

2012-01-14T15:18:00.000+02:00

Αρχηγός της ομάδας μας...Ο Δημήτρης Διαααααμααααααααντίιιιιιιιιιδηηηηηηης!!!

Μια εποχή, στο μπασκετάκι που λέει μια ξεχασμένη ψυχή (α ρε Μπαναώτη, σε φάγαν τα κυκλώματα!), όλη η Ελλάδα ήταν Άρης! Και εγώ μαζί τους! Όχι για κανέναν άλλο λόγο, αλλά διότι ο παππούς μου φρόντιζε να καθόμαστε μπροστά από την τηλεόραση και να παρακολουθούμε τα κατορθώματα του φαινομένου που ακούει στο όνομα ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΛΗΣ.

Πρέπει να αποτελούσα ένα από τα πάμπολα παραδείγματα της εποχής, όπου κάποιος υποστήριζε μια οποιαδήποτε ομάδα στο ποδόσφαιρο, αλλά στο μπασκετάκι ήταν ΑΡΗΣ, δηλαδή ΓΚΑΛΗΣ! Θυμάμαι μια χαρακτηριστική σκηνή, όπου ο Άρης έπαιζε ένα ντέρμπυ με την άλλη μεγάλη ομάδα της εποχής, τον ΠΑΟΚ, και ο Νίκ είχε μείνει στους 6 πόντους, με αποτέλεσμα να χάσει η ομάδα του και στο τέλος του αγώνα ήμουν κάτω από έναν ξύλινο καλόγερο στη γκαρσονιέρα που έμενα και μυξόκλαιγα. Δεν έκλαιγα για τον Άρη, άλλωστε από μικρός υποστηρίζω τον Παναθηναϊκό, αλλά για την εμφάνιση του Γκάλη.

Έτσι έγινα Πράσινος και στο μπάσκετ, όταν μετακόμισε ο Νικ στην Αθήνα για λογαριασμό μας. Για κακή τύχη, όχι μόνο δική μου αλλά όλου του φίλαθλου κοινού, σκοτώθηκε άδικα ο Ντράζεν Πέτροβιτς και δεν προλάβαμε να δούμε το εκπληκτικό δίδυμο Πέτροβιτς-Γκάλη με το τριφύλλι στο στήθος. Ίσως σε κάποια άλλη ζωή!

Μετά τον Νικ, ο μοναδικός παίκτης που θα μπορούσε να γεμίζει ένα οποιαδήποτε κλειστό γήπεδο στην Ελλάδα, μόνο με την παρουσία του, πιστεύω ακράδαντα ότι είναι ο Μητσάρας ο Διαμαντίδης. Χωρίς καμία αμφιβολία! Ο πιο ολοκληρωμένος Έλληνας παίκτης. Κλέβει, μοιράζει, σκοράρει, κόβει, παίζει άμυνα σαν σκύλος, διαθέτει μυαλό σαν μπασκετικό κομπιούτερ.

Σίγουρα, δεν μπορεί να συγκριθεί με τον Γκάλη σε καμία περίπτωση, Κάτι τέτοιο άλλωστε θα αποτελούσε ιεροσυλία! Οι εποχές έχουν αλλάξει, το άθλημα κινείται σε άλλους ρυθμούς.

Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει σε καμία περίπτωση όμως, ότι ο Μητσάρας αποτελεί ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ!

http://www.youtube.com/watch?v=1TV5obJah5Y

Τσάγια!!!

Μπουζούκι γλέντι του ντουνιά

2012-01-12T16:27:00.000+02:00

Πολλοί παίκτες του οργάνου έχουν δουλειά σήμερα, διότι κάποιοι λίγοι, μάστορες της μπουζουκοπαικτικής, προσπάθησαν και κατάφεραν εντέλει να εισάγουν τα τέλια του στα σαλόνια! Μπορεί λοιπόν, εμείς οι μπουζουκτσήδες να έχουμε δουλειά και χάρη σε αυτούς, αλλά δεν μπορεί να μου βγάλει κανείς από το μυαλό ότι η ΣΑΛΟΝΟΕΙΣΑΓΩΓΗ ήταν τελικά μεγάλο έγκλημα.

Ποιός βέβαια μπορεί να κατηγορήσει για παράδειγμα τον Μανώλη Χιώτη ή τον Γιώργο Ζαμπέτα, κάθε πενιά των οποίων στις μέρες μας θα στοίχιζε έτσι απλά, κανά 20ευρο;

Αφού καταλάβαιναν πολύ καλά ότι τα λεφτά εκεί υπήρχαν. Αν ήθελαν να ζήσουν μια "καλή" ζωή, αυτές τις πόρτες έπρεπε να χτυπήσουν. Πού νά' ξεραν ότι ο ΛεΠα (όχι ο Πανταζής, ο Παπαδόπουλος) θα την οσμιζόταν τη δουλειά και θα δημιουργούσε ολόκληρο κύκλωμα λαϊκής-σαλονικής μουσικής;

Από τότε, κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι, πέρασαν τα χρόνια και οι εποχές, και η λαϊκή μουσική παραπαίει. Οι λόγοι πολλοί και σημαντικοί, κάποιους εκ των οποίων έχω αναφέρει και σε προηγούμενο άρθρο.

Έχω όμως την πεποίθηση ότι τα σαλόνια είναι εκείνα που επέδρασαν τόσο άσχημα πάνω της και όχι τα αλώνια. Άλλωστε, τα αλώνια είναι όλα απλά και κατανοητά. Ταπεινά, καταφρονεμένα, αλλά τίμια και ντόμπρα. Πώς να πάρεις τη μουσική που δικαιωματικά τους ανήκει και να την παρφουμάρεις για να ταιριάξει στους δερμάτινους καναπέδες, στα λούσα και στις κούρσες;

Κάπως έτσι πρέπει να ξεκίνησε αυτό το καταστροφικό μονοπάτι. Και φτάσαμε στα σημερινά σκυλομπουζουκοδιασκεδαστήρια! Κάπως έτσι, σηκώνεται καμιά 20αριά φορές, στην ίδια βραδιά, κάθε φλώρος και κάθε κοκότα να χορέψουν ένα κράμα ζεϊμπέκικου, χιπ χοπ και RNB! Κάπως έτσι, μετά το πρώτο ποτηράκι κρασί, σηκώνονται όλες οι Πιπίτσες πάνω στα τραπέζια και κουνάνε τον κώλο τους. Δεν πα να παίζει ο ντιτζέις βαλς, αυτές εκεί, θα χτυπιούνται! Κάπως έτσι, ανάβουν οι κωλομεγλυφάτοι και οι γκλαμουράτοι τα πούρα τους, πρώτο τραπέζι πίστα, και πετάνε μαζί με τα γαρύφαλλα και τα πανέρια!

Κάπως έτσι, λοιπόν, φεύγουν σιγά σιγά από τη ζωή και οι τελευταίοι αηδοί και παίκτες των αλωνιών χωρίς να τους παίρνει κανείς είδηση. Τους βρίσκουν νεκρούς μετά από καμιά δεκαπενταριά μέρες, τους κάνουν και θέμα στα δελτία σισιτειδήσεων και πάπαλα.

Σα να πρέπει να εξοφληθούν γραμμάτια στη σαπίλα αυτής της κοινωνίας με το θάνατο και των τελευταίων αχτίδων.

Όσο υπάρχουν τρίχορδοι μπουζουκοπαίκτες όμως, πάντοτε θα ακούγονται ήχοι και κραυγές για να γλεντάει ο ΝΤΟΥΝΙΑΣ!

Τσάγια!!!

Ο πρόσφυγας

2012-01-10T16:01:00.000+02:00

Αν πω ότι περίμενα να ζήσω τέτοιες μέρες στο χωριό μας, όπου θα απολαμβάνω τις υπουργικές υπηρεσίες του Άδωνη, του Βορίδη και του άλλου του Αγροτόπαιδου, θα γινόμουν σύγχρονος Πινόκιο και θα κατοικούσαν σπίνοι και καρδερίνες στη μύτη μου. Λες και πρωταγωνιστώ στις "Μέρες του '36" νιώθω ώρες ώρες! Βέβαια, πιο οικεία εικόνα θα ήταν εκείνη του πατέρα μου να τραγουδάει "εγώ είμαι πρόσφυγας ξεριζωμένος", όμως δεν τον βοηθούν οι φωνητικές του ικανότητες.

Επειδή, για κακή τύχη των γονιών μου, αποτελώ τέκνο πρώτης γενιάς προσφύγων, αυτοί οι τύποι που βρωμάνε ναφθαλίνη και αντισκορικό, λες και τους ξέθαψαν επίτηδες οι απόγονοι του Μεταξά, μου τη δίνουν στα νεύρα! Έχουν φτιάξει ένα λάβαρο ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΓΝΗΣΙΟΤΗΤΑΣ και μας έχουν κάνει τα φρύδια τσουρέκια. Όχι πως είναι η πρώτη φορά που γίνεται κάτι τέτοιο βέβαια! Άλλωστε, το μπουρδέλο που οικοδομείται τα τελευταία 200 χρόνια οφείλεται κυρίως σε αυτούς και στους μιμητές τους.

Όταν λοιπόν, ως έθνος (αν μπορεί να χρησιμοποιηθεί αυτή η λέξη στην περίπτωσή μας) έχεις μια ιστορία καθαρά ΚΑΤΑΤΡΕΓΜΕΝΗ και ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΗ, πως μπορείς να παράγεις τέτοια σάπια μυαλά; Θα μου πεις, το γεγονός ότι κάποιος εκδιώκεται, καταδιώκεται, ξεριζώνεται δε σημαίνει ότι κατανοεί και στέκεται αλληλέγγυος σε παρόμοιες περιπτώσεις στο μέλλον. Μάλλον πιθανότερο είναι να μισήσει απλά τους διώκτες του και να τα βάλει με την κακή του μοίρα.

Ο ΚαρατζαΦΥΡΕΡ λοιπόν και όλα τα λοιπά φασιστοειδή κατακάθια αυτού του ντουνιά έχουν αναγάγει σε κύριο αίτιο παντός κακού, πάσας νόσου και μαλακίας το ΞΕΝΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ. Και καλά, αυτοί τη δουλειά τους κάνουν! Εσύ, ρε μπουλούκο γιατί τσιμπάς; Θα μου πεις, κατοικείς σε επικίνδυνη περιοχή και συνοικία και φοβάσαι για τη ζωή σου! ΟΚ, εγώ να το δεχτώ. Κινδυνεύεις από τον αλλόχρωμο και τον αλλόθρησκο ή από τις συνθήκες στις οποίες ζει και τον καθιστούν επικίνδυνο; Ο Ελληνάρας, κάτω από παρόμοιες συνθήκες, το ίδιο επικίνδυνος δε θα ήταν;

Πήξαμε λέει ο ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ στους μετανάστες! Δε μπορούμε άλλο! Για κάτσε κύριε υπουργέ με τα υπουργεία σου. Η Ελλάς είναι χώρα υποδοχής μεταναστών και κατοχυρωμένα ο πρώτος σταθμός στην περιπέτειά τους; Αποτελεί κράτος-ΜΑΛΑΚΑ, αφού με την υπογραφή και άλλων πατριωτών όπως η αφεντιά σου δεν έχει το δικαίωμα να τροφοδοτήσει και να αδειοδοτήσει όλους αυτούς τους ανθρώπους, προκειμένου να ταξιδέψουν εκεί όπου αρχικά σκόπευαν; Αμφισβήτησες ποτέ την υπογραφή των συγκαθικίων σου στη συνθήκη Σένγκεν; Μήπως ήσουν αντίθετος σε εκείνους τους αγνούς και φιλεύσπλαχνους πολέμους σε Γιουγκοσλαβία, Ιράκ, Αφγανιστάν; Ο κυριότερος όγκος των ξεσπιτωμένων που περνούν τα ελληνικά σύνορα προέρχεται από όλα εκείνα τα μέρη, όπου τα αφεντικά σου μαζί με τη δική σου βοήθεια και αβάντα, έριξαν κάμποσους τόνους μολυβιού στα πλαίσια της ευαγγελιζόμενης ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ! Μήπως είναι ψέμα;

Καλά θα κάνουμε λοιπόν όλοι μας να βουτάμε τη γλώσσα στο μυαλό μας πριν να μισήσουμε, να περιφρονήσουμε, να διώξουμε τον οποιοδήποτε. Σίγουρα, κάποιος πρόγονός μας βρέθηκε σε τέτοια κατάσταση. Απλά τον έλεγαν Γιώργο και όχι Χασάν!

Αντί λοιπόν να τα βάζεις Ελληνάρα μου με τον ΞΕΝΟ, κοίτα να διώξεις τον ντόπιο δυνάστη σου, ο οποίος αναγκάζει και τους δυο σας να ζείτε αυτή την άθλια ζωή.

Και μην ξεχνάς, ότι αν δεν υπήρχαν οι Πόντιοι, τους οποίους ακόμη και σήμερα τους θεωρείς δεύτερης ποιότητας Έλληνες, αχ Πιστοποιημένε μου ΕΣΥ, ακόμη στα βουνά θα ήσουν να αρμέγεις πρόβατα!

Τσάγια μπαρμπα-Γιώργο!

"Γαμμώ τα Υπουργεία μου!"

Ο κυνηγός

2012-01-06T21:14:00.000+02:00

Ρε τι μπλέξιμο υπάρχει μέσα στο μυαλό των ανθρώπων!

Είμαι, λέει, κυνηγός!

Σώπα ρε μεγάλε! Και ποιά ανάγκη επιβίωσης σε σπρώχνει να ξεσπιτώνεσαι και να τουφεκίζεις τα πλάσματα;

Είμαι, λέει, χομπίστας!

Καλά ε, το δούλεμα πάει γόνα, που λένε και στην Ήπειρο! Και γιατί δε μαζεύεις γραμματόσημα ρε ΖΩΟ; Στο κάτω κάτω, αν γουστάρεις να πυροβολείς, υπάρχουν ένα σωρό σκοπευτήρια. Ακόμη και ολυμπιακά αθλήματα δημιουργήθηκαν, προκειμένου να εξασκήσεις το "χόμπι" σου.

Και συ που λυπάσαι τα ζωάκια, λέει, γιατί τα τρως;

Εδώ, βέβαια, πρέπει να ανοίξω μεγάλη κουβέντα για διατροφικές και ηθικές συνήθειες και ανάγκες, αλλά δεν είναι της παρούσης. Πόσο χάπατο μπορείς να είσαι, ώστε να επιχειρηματολογέις κιόλας με αυτό τον τρόπο; Είναι το ίδιο να εκτρέφεις έναν ζωικό πληθυσμό, προκειμένου να τραφείς και το ίδιο να τον κυνηγάς στην άγρια κατάστασή του; Καταρχάς, η εκτροφή των ζωικών ειδών αποτέλεσε, είτε μπορείς να το καταλάβεις είτε όχι, πολιτισμική και κοινωνική εξέλιξη της ανθρώπινης κοινωνίας μετά τα πρωτόγονα στάδια. Έπειτα, ένα οποιοδήποτε άγριο ζώο, όταν βρίσκεται σε "άγρια κατάσταση" (Wild Type που λένε οι γενετιστές και οι βιολόγοι) έχει εντελώς διαφορετικά χαρακτηριστικά, ακόμη και σε επίπεδο DNA, από το συγγενικό του κατοικίδιο ή εκτρεφόμενο είδος, γεγονός που το καθιστά αυτόματα ξεχωριστό και σπάνιο.

Είναι, λέει το "κυνήγι" σαν φαΐ, πλουσιότερο και ποιοτικότερο σε θρεπτικά συστατικά!

Πες μου τώρα ότι σκοπός σου είναι η δίαιτα και η φροντίδα της υγείας σου να σαλτάρω! Και γιατί δεν αγοράζεις κρεατάκι από βιολογικές φάρμες, το οποίο έχει την ίδια ακριβώς διατροφική αξία; Είναι, λέει, ακριβό! Και πιο φτήνος είναι ο κυνηγετικός εξοπλισμός ρε κουτοπόνηρο καθικάκι;

Δε σκοτώνω, λέει, ό,τι βρω! Είμαι πολύ προσεκτικός!

Σώπα ρε μεγάλε! Και οι πυροβολημένες αρκούδες, οι σκοτωμένες αλεπούδες και οι πετσοκομμένοι στις παγίδες λύκοι, ποιών πράξεων το αισχρό αποτέλεσμα αποτελούν; Μήπως τα τρως κι αυτά;

Τα πράγματα είναι ξεκάθαρα! Ο κυνηγός επιβίωνε για πολλά πολλά χρόνια, επειδή το ανθρώπινο κοινωνικό και οικονομικό σύστημα ήθελε τον άντρα να πρέπει να βγει για κυνήγι, ώστε να τραφούν αυτός και η οικογένειά του. Εγκαταλείφθηκε σαν πρακτική επιβίωσης, ακριβώς επειδή ο άνθρωπος, καλώς ή κακώς, κατάφερε να εξημερώσει πολλά είδη του ζωικού βασιλείου. ΤΕΛΟΣ!

Πως θα σου φαινόταν, αν και γω με τη σειρά μου ανακαλύψω ένα νέο είδος ΖΩΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ, το οποίο μάλιστα ονομάσω kinigous ktinodous και μάλιστα δημιουργήσω και μια κυνηγετική περίοδο για την πάρτη σας; Θα ήμουν ακραίος; Μήπως φασίστας και επικίνδυνος; Αλήθεια, θα διέφερα τόσο από σένα ρε ΖΩΟ;!

Τσάγια!!!

Άκουσες (ΕΛΛΑΔούσα μου) τα θλιβερά μαντάτα;

2011-12-29T18:05:00.001+02:00

"Ο Γιώργος σου με ξόρισε στης ξενιτιάς τη στράτα"!

Επηρεασμένος από το θεάρεστο έργο του Βιτσέντσο, το οποίο πρόσφατα διάβασα αλλά και παρακολούθησα στο θέατρο Ακροπόλ, αποφάσισα να το αναλύσω λίγο βρε αδερφέ! Έτσι, για να διαπιστώσουμε όλοι ότι τα μεγαλύτερα αριστουργήματα, τα οποία παραμένουν σύγχρονα ακόμη και μετά από τόσα χρόνια, σε αυτόν τον τόπο της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑΣ δημιουργούνται πολλές φορές από ΕΛΛΗΝΕΣ χωρίς Πιστοποιητικά Ελληνικών (και όχι απαραίτητα εθνικών) Φρονημάτων!

Όσο γραφική και αν ακούγεται η διασκευή του δίστιχου στον τίτλο, φέρτε την εικόνα στο μυαλό σας: Τόσοι και τόσοι νεαροί επιστήμονες, άνθρωποι με όνειρα και ελπίδες, με λαχτάρα για δημιουργία και εργασία βρίσκονται με ένα εισιτήριο στο χέρι για άλλες περιπλανήσεις σε λιμάνια, αεροδρόμια, σταθμούς λεωφορείων και τρένων. Αποχαιρετούν τους δικούς τους και τον τόπο τους ελπίζοντας απλά κάποια μέρα να ξαναγυρίσουν.

Βέβαια, δεν αποτελούν Ερωτόκριτους που εξορίζονται από τον ρήγα της Αθήνας, Ηράκλη, επειδή τόλμησαν να κοιτάξουν και να αγαπήσουν την Αρετούσα, αλλά εκδιώκονται από τον ΓΑΠ (αγγλιστί GAP, σαν το κενό μεταξύ συρμού και αποβάθρας) επειδή τόλμησαν να επιδιώξουν μια αξιοπρεπή ζωή. Τί να κλάσουν (που λένε και οι πιτσιρικάδες) οι βασιλιάδες μπροστά στους δυνάστες της ζωής μας;!

Μεγαλύτερο αμάρτημα από το να αποζητάς την επιβίωσή σου χωρίς να είσαι διατεθειμένος να αποκτηνωθείς δεν υπάρχει! Ποιά μονάκριβη κόρη του βασιλιά τώρα και κουραφέξαλα;! Μονάκριβη πλέον, στην Παπανδρεϊκή Ελλάδα του 2012 είναι η ΔΟΥΛΕΙΑ!

Μπορείς να μασκαρευτείς όσο θέλεις και να περνιέσαι για "πλανόδιος μουσικός", μόνο και μόνο για να περνάς έξω από "τις εταιρείες και τις τράπεζες" (τα παλάτια της εποχής μας) και να βλέπεις την πανέμορφη Θέση Εργασίας, αλλά μέχρι εκεί! Αν τυχόν γίνει αντιληπτό από τους Δυνάστες μας ότι την καλοβλέπεις, την έκατσες τη βάρκα. Βέβαια, εάν στην προκειμένη περίπτωση μεσολαβήσει ο "Πεισίστρατος" (ο μπαμπάς του μορφονιού) στον "Ηράκλη" και ο τελευταίος είναι ΠΑΣΟΚος, τότε ίσως γίνει ο γάμος με μια θεσούλα για να ζεσταθεί ο κωλαράκος σου.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα "κονταροκτυπηθείς" μέχρι θανάτου για χάρη της, αλλά μην ελπίζεις ότι θα κερδίσεις. Δεν έχεις τα προσόντα!

Καλά θα κάνεις Νέε μου να αφήσεις τους ηρωισμούς και να κάτσεις εκεί στην ξενιτιά που είσαι καλά. Μη μασκαρευτείς και γυρίσεις πίσω όσα κι αν έχεις καταφέρει. Όσα χρόνια κι αν περάσουν θα σε περιμένει πάντα ένας αντίστοιχος GAP, ο οποίος δεν εντυπωσιάζεται με τις επιτυχίες και τα ανδραγαθήματά σου όπως ο Ηράκλης. Θα σε κυνηγήσει μέχρις εσχάτων! Μέχρι να καταλάβεις και να σου γίνει βίωμα ότι όχι μόνο του χρωστάς, αλλά πρέπει να τον ευχαριστείς κιόλας!

Τσάγια!!!

Φιλανθρωπία

2011-12-25T15:07:00.001+02:00

Τέτοιες μέρες, είσαι πραγματικά περικυκλωμένος από όλων των λογιών τους προβεβλημένους φιλάνθρωπους!

Οι ποδοσφαιρικές επαγγελματικές ομάδες, σύσσωμες επισκέπτονται τα νοσοκομεία και τα ιδρύματα που έχουν ιδρύσει τα ακόμη πιο φιλάνθρωπα ΑΦΕΝΤΙΚΑ τους, προκειμένου "να προσφέρουν χαρά στους άπορους και στους ασθενείς", όπως αναφέρουν και οι αντίστοιχοι τίτλοι σε εφημερίδες και δελτία ειδήσεων.

Οι κυρίες κυρίες, σύζυγοι μεγαλοκαρχαριών και συνήθως καμιά τριανταριά χρόνια νεότερες από τους ΕΥΕΡΓΕΤΕΣ του έθνους και της πατρίδας, αφού "ο έρως χρόνια δεν κοιτά", παρίστανται σε εκδηλώσεις προς τιμή τους, όπου παραδίδουν επιταγές για φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Οι πετρελαιάδες, οι εργοστασιάρχες και οι παρέες τους, το αντικείμενο ενασχόλησης και κερδοφορίας των οποίων με δική τους ευθύνη καθημερινά "βιάζει" τη φύση, το περιβάλλον και την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη, προσφέρουν παχυλά ποσά, όχι μόνο σε περιβαλλοντικές οργανώσεις, αλλά και σε αντικαρκινικούς φορείς. Τώρα, τι κι αν το ΚΕΡΔΟΣ τους αποτελεί των ΠΗΓΗ εμφάνισης και εξάπλωσης της επάρατου;!

Η Ελλαδάρα μας...αυτή η χώρα των Φιλάνθρωπων...που την αποτελούν τόσα Τίμια Καθάρματα!

Η χώρα, που όσο περνούν τα χρόνια έχει ανάγκη ακόμα περισσότερους τέτοιους Καλοθελητές, διότι είναι η ίδια τόσο μα τόσο ΑΠΑΝΘΡΩΠΗ!

Η χώρα, στους μεγαλύτερους εμπορικούς δρόμους της οποίας βρίσκονται ίσως και αυτή τη στιγμή που γράφω ή διαβάζετε οι Θαυμαστοί ν(Δ)εολαίοι του Σαμαρά, ώστε να προσφέρουν φαΐ στους πεινασμένους. Τώρα, τι κι αν όλοι αυτοί φροντίζουν καθημερινά σε σχολεία, πανεπιστήμια και φορείς, ώστε να πληθαίνουν ΕΚΘΕΤΙΚΑ οι τελευταίοι;!

Η φιλανθρωπία, λοιπόν φιλαράκια, αποτελεί το πάπλωμα της ΑΠΑΝΘΡΩΠΙΑΣ! Εκεί, όπου βασιλεύει η λαμογιά, ο κανιβαλισμός, η νόμιμη και ηθική υπερκερδοφορία. Εκεί, όπου ο νόμος του ισχυρού αποτελεί ευαγγέλιο, λες και δεν πρόκειται για ανθρώπους με συνείδηση αλλά για ψάρια στον ωκεανό που "το μεγάλο τρώει το μικρό". Εκεί, όπου εξαθλιώνονται τα όποια εναπομείναντα ψήγματα ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Η ευχή μου λοιπόν για τα Χριστούγεννα είναι να πετάξουμε κυριολεκτικά στα σκουπίδια όλους τους Φιλάνθρωπους!

Τσάγια!!!

Τυχαίο;;;

2011-12-18T14:40:00.002+02:00

ΔΕ ΝΟΜΙΖΩ!!!

Από τότε που ο άνθρωπος σταμάτησε να τρώει ρίζες και βολβούς, ανακάλυψε ή εφηύρε τα εργαλεία και άρχισε να συσσωρεύει πλούτο, ξεκίνησε και το "ΠΕΣ ΠΕΣ ΚΑΤΙ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ".

Η "ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ", τη μεγαλειώδη και συνάμα αρνητική σημασία της οποίας κατανόησαν όλοι μετά τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, μελετώντας τον Μάστορα του Είδους Γκέμπελς. Πόσο σπουδαία, όχι σαν λέξη, αλλά σαν διαδικασία είναι πράγματι!!!Πόσο εντυπωσιακά αποτελέσματα επιφέρει στην καθημερινότητα και στον τρόπο ζωής, εκείνων στους οποίους απευθύνεται "εισβάλλοντας" στο μυαλό τους!!!

Η σκέψη για το κειμενάκι αυτό ήταν ο ΕΤ ο εξωγήινος.

Ναι, μη γελάτε. Γενικότερα οι εξωγήινοι δηλαδή, αφού αναλογίζομαι τι τρόμος καταλαμβάνει όποιον ακούει για UFO, για ιπτάμενους δίσκους και για κατάληψη της υπέροχης ΓΗΣ από τους ΓΕΙΤΟΝΕΣ. Εδώ ακριβώς φαίνεται το μεγαλείο της ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ!!!

Πόσο χειρότεροι μπορεί να είναι οι γείτονες από τη δική μας ράτσα; Από ποιούς κινδυνεύουμε περισσότερο, από το Μήτσο και τον Κώστα, ή από τον Μαρς και τον Τζούπιτερ;

Κι εκεί που σκεφτόμουν τον Σπίλμπεργκ και τον ΕΤ μαζί με όλα τα παρελκόμενα, ωπ, άστραψε η ομοιότητα. Από ποιούς κινδυνεύουμε περισσότερο, από τους υπάρχοντες σαπιοκαπιταλόσκυλους και μικρομεσοαστούληδες ή από τους κομμουνιστές; Πόσο χειρότερος για τη ζωή μας μπορεί να είναι ο Σοσιαλισμός από τον Μπουρδελοκαπιταλισμό που ζούμε τώρα;

Κι όμως, πόσο κοινές οι αντιδράσεις! Από τη μία οι εξωγήινοι που θα αφανίσουν τον πλανήτη και από την άλλη οι κομμουνιστές που θα μας πάρουν σπίτια, γυναίκες και δε συμμαζεύεται.
Τυχαίο; Δε νομίζω!
Άλλωστε, αν αναλογιστεί κανείς την τεχνολογία που πρέπει να διαθέτουν οι εξωγήινοι για να μας επισκεφθούν, νομίζω ότι εύκολα θα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το κοινωνικό σύστημα στο οποίο ζουν δεν μπορεί να διαφέρει πάρα πολύ από αυτό που είχαν στο μυαλό τους οι Μαρξ, Ένγκελς και Λένιν. Τέτοια επιτεύγματα, και η αποκορύφωση της ανθρώπινης δυναμικής, είναι δυνατά μόνο εκεί όπου δεν υπάρχει εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο ή Όντος από Ον.

Προπαγάνδα το Μεγαλείο σου!!!

Τσάγια!!!

Σπουδαία ρήση...του Παγκάλου!!!

2011-12-08T19:15:00.001+02:00

Δεν γίνεται να παραβλέψει κανείς το γεγονός ότι ζούμε σε μια χώρα, τρόπος του λέγειν, όπου ο Πάγκαλος είναι υπουργός! Ξέρετε, αυτός ο τύπος ο τοσοδούλης, που δεν τον πιάνει το μάτι σου ρε αδερφέ.

Αυτός ο πολιτικός άνδρας που έχει πραγματικά διαπρέψει σε όλα τα πόστα που του έχουν αναθέσει. Ποιός μπορεί να ξεχάσει τα κατορθώματά του στο υπουργείο Παιδείας, όπου μαζί με τους κ.κ. Αρσένη και Γιωργάκη επέφεραν τομές τόσο βαθιές, που οι μαθητές εκείνης της εποχής ακόμη πονάνε! Που να βρεθούν ράμματα για τέτοιες επεμβάσεις.

Αυτός ο θαρραλέος και υπεύθυνος νους που δεν παραλείπει ποτέ τίποτε! Τι κι αν επί υπουργίας του χάθηκε εκείνος ο ασήμαντος, να δεις πως τον έλεγαν, α ναι, ο Οτσαλάν. Ε μα, τόσα χρόνια να τον κυνηγάνε, στην Ελλάδα και στον Πάγκαλο ζήτησε πολιτικό άσυλο; Σα δε ντρεπόταν! Σου λέει και ο εύσωμος υπουργάκος, δεν τον δίνω στεγνά, έτσι για να αναπαυθούν τα κοκαλάκια του σε κανά άνετο και ευρύχωρο κελί;

Αυτός ο Πατριώτης, που σαν άλλος Μελ Γκίμπσον στην ομώνυμη ταινία, όταν ανεβοκατέβαιναν κάτι κωλοσημαίες ρε παιδάκι μου εκεί στο βραχάκι των Ιμίων, είδε όραμα. Ναι, όραμα σου λέω! Θυμούμενος τον παιδικό του ήρωα, ο Επαναστάτης Υπουργός, τον Σούπερμαν, είδε στον ύπνο του τη Γαλανόλευκη να βγάζει γροθιές, να τις υψώνει και να φεύγει από τον ιστό της για να δροσιστεί στα νερά της θάλασσας.

Αυτός λοιπόν ο τύπος, θέλοντας να προσδιορίσει σε μια συνέντευξή του σε γαλλικό τηλεοπτικό σταθμό, όχι παίζουμε, την πολιτική ταυτότητα των αντιδρώντων στα Ευρωπαϊκά Μέτρα των Φέρετρών Μας τόνισε: "Είτε είναι Ακροδεξιοί, είτε είναι Κομμουνιστές, είτε είναι Μαλάκες!

Πόσο σωστή είναι αυτή η ρήση τέλος πάντων;!

Την αφετηρία από την οποία ξεκινάει ένας φασίστας, αλλά και ένας κομμουνιστής για να κατέβει στο δρόμο δε χρειάζεται να την αναλύσω, γιατί θα γίνει της μουρλής στα σχόλια. Ας το αφήσουμε για κάποιο επόμενο άρθρο.

Ότι όλοι οι υπόλοιποι είναι ΜΑΛΑΚΕΣ είναι αδιαμφισβήτητο!

Διαφορετικά, πως εξηγείται ότι τόσες και τόσες δεκαετίες ψηφίζουν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, προκειμένου να γίνεσαι εσύ ο Αρχιμαλάκας κάθε φορά υπουργός;

Ευχαριστώ τον φίλο Βασίλη για την ιδέα του!

Τσάγια!!!

Ελευθερία και Θάνατος!!!

2011-12-05T15:06:00.001+02:00

"Ελευθερία ή Θάνατος"!!!

Μια φράση που μας συνόδευε στα παιδικά-σχολικά μας χρόνια, αφού ακουγόταν πάντοτε σε γιορτές για την 25η Μαρτίου, σε εκδηλώσεις, σε ποιήματα ή στις παραδόσεις του μαθήματος της ιστορίας.

Ποιό είναι το λάθος σε αυτή τη φράση;

Δεν είναι άλλο από την ύπαρξη του διαζευκτικού "ή"!

Έτυχε πρόσφατα να διαβάσω τον "Καπετάν Μιχάλη" του Καζαντζάκη. Δε χρειάζεται και δεν έχω καμιά διάθεση να περιγράψω τον ήρωα του βιβλίου, αν και επί της ουσίας το αριστούργημα αυτό περιγράφει έναν ηρωικό λαό και όχι ένα πρόσωπο.

Το σημείο που χρίζει επισήμανσης και προσοχής είναι η τελευταία κουβέντα του Καπετάνιου πριν το θάνατό του: "Ελευθερία ΚΑΙ Θάνατος"!

Τώρα λοιπόν, που αντικαταστάθηκε το "Ή" από το "ΚΑΙ" όλα διορθώνονται και παίρνουν το αληθινό τους νόημα.

Αυτός που ονειρεύεται και κυνηγάει ολοκληρωτικά κάποια ιδανικά, όπως η ελευθερία, η δικαιοσύνη, η ανθρωπιά, καταρχάς δεν υπάρχει ούτε μια πιθανότητα σε αυτή την πουτάνα τη ζωή να συμβιβαστεί με αυτό το "Ή". Είναι τόσο πεπεισμένος ότι η δική του ζωή δεν αξίζει τίποτα μπροστά στο όνειρο του ΑΥΡΙΟ και στη ζωή των ΠΑΙΔΙΩΝ του, που πάντα θα βροντοφωνάζει "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΣ", ...ΚΑΙ Θάνατος.

Έπειτα, ο πραγματικά ασυμβίβαστος άνθρωπος, το θεριό, πάντοτε θα είναι συστημικά επικίνδυνος! Είναι η ανάγκη του αυτή ρε αδερφέ. Αυτός που πολεμάει την αδικία, που επαναστατεί, που θυσιάζεται, ποτέ δε θα σταματήσει να μάχεται. Ακόμη και αν πετύχει, όσο απίθανο κι αν είναι, το στόχο του, πάντοτε θα κρίνεται ως ΤΡΕΛΟΣ, ως ΑΝΤΙΣΥΣΤΗΜΙΚΟΣ, ως ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ, ακόμη και για το νέο, δικαιότερο οικοδόμημα. Πάντοτε, θα αποτελεί ένα δυναμίτη έτοιμο να εκραγεί στα θεμέλια της σαπίλας που ορισμένοι θα προσπαθούν να καλλιεργήσουν.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, ότι πάντοτε οι πραγματικοί ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, και όχι οι λογιών λογιών τζιτζιφιόγκοι που πλασάρονται για σπουδαίοι, είναι ουσιαστικά καταδικασμένοι σε θάνατο από τα πρώτα τους βήματα. Συνήθως, αυτοί που επιβιώνουν είναι όσοι θεωρούνται δυναμικά ακίνδυνοι για το σύστημα.

Που καταλήγουμε λοιπόν;

Να είστε επικίνδυνοι και να έχετε τα ΦΡΥΔΙΑ όταν έρθει η ώρα να φωνάξετε αυτό το ΚΑΙ που κάνει τη διαφορά!

Τσάγια!!!

Ο καταδικασμένος Σωκράτης

2011-11-29T13:18:00.001+02:00

Δεν μπορώ να κρύψω ότι έχω ιδιαίτερη αδυναμία στον παλιόφιλο το Σωκράτη, με τη σοφία του, τα φρύδια του προσώπου του που ήταν πυκνά και εκείνα του παντελονιού του (αν και δε θα μπορούσε να φοράει εκείνη την εποχή) που ήταν βαριά. Με την ασχημομουτσουνάρα του και την ικανότητά του να τους γράφει όλους στα ΒΑΡΙΑ του και μάλιστα χωρίς μελάνι, γιατί σιγά να μην καθόταν να δώσει σημασία στον κάθε γκασμά. Με την ακλόνητη πίστη στις δυνάμεις του, τη σταθερότητα και την εμμονή του στη στέρεη και λογική αντιμετώπιση των πραγμάτων, τη δική του ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ που δε μοιάζει με καμία. Με την άρνησή του να σκύψει το κεφάλι, να ξεβρακωθεί και να στήσει σβέρκο στον οποιοδήποτε κατείχε αξιώματα και χρήμα και νόμιζε ότι έτσι θα κρύψει και θα καμουφλάρει τη ΒΛΑΚΕΙΑ και την ΑΜΑΘΕΙΑ του. Με την ΑΠΟΛΟΓΙΑ του, που δε μοιάζει με καμία, γιατί εκείνος δε δικαζόταν αλλά ΤΟΥΣ δίκαζε.

Αλήθεια, τώρα που το σκέφτομαι, πόσο μοιάζουν οι μάγκες αυτού του κόσμου...λες και ο Μπελογιάννης, χιλιάδες χρόνια, αργότερα ήρθε στη ζωή για να μας θυμίσει κάτι από Σωκράτη!

Την πρώτη φορά λοιπόν που συνάντησα ένα ιδιαιτέρως αγαπημένο μου πρόσωπο (και δεν έχω και πολλά), στην πρώτη κουβέντα μας ουσιαστικά, λες και ήταν μιλημένο από τα πριν, η συζήτηση στράφηκε στο Σωκράτη και το κοινό ενδιαφέρον μας, την κοινή συμπάθειά μας.

Το συμπέρασμα που εύκολα διεξάγω, κάθε φορά που σωκρατοφιλοσοφώ, δεν είναι άλλο από το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ο ΤΥΠΟΣ πρέπει να είναι ίσως ο μεγαλύτερος ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ που γέννησε αυτός ο ντουνιάς σε μια εποχή και από μια θέση που δεν ήταν καν αναγκαίο.

Ο τρόπος που έπαιρνε στο κατόπι όλων των ειδών τους ψευτοσοφούς και τους αμπελοφιλόσοφους της σειράς ρωτώντας και ξαναρωτώντας, βαδίζοντας σε ένα καλά οργανωμένο διαλεκτικό μονοπάτι, ΟΧΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΕΙ, αλλά για να τους ΑΠΟΔΕΙΞΕΙ ότι όλοι τους δεν έμαθαν τίποτα τόσο χρόνια που ζούσαν, ήταν αξιοθαύμαστος. Αυτός ο τρόπος, τον έκανε τόσο μισητό στους ΕΠΙΦΑΝΕΙΣ άντρες (τρομάρα τους) της γενιάς του και ΑΥΤΟΣ ο τρόπος τον οδήγησε σε μια καταδίκη και σε ένα θάνατο, που συγκαταλέγονται σίγουρα στις μεγαλύτερες ΑΔΙΚΙΕΣ της παγκόσμιας ιστορίας. Αν και πάντοτε το ΔΙΚΑΙΟ κρίνεται από το ΣΥΜΦΕΡΟΝ του ισχυρού!

Η επαναστατική φιγούρα λοιπόν του Σωκράτη μπορεί να είναι διαφορετική από εκείνη των ηρωικών μορφών κάθε εποχής, αλλά δεν παύει να είναι εξίσου εντυπωσιακή. Διότι, τον επαναστάτη δεν τον κάνει τόσο, λόγου χάρη η άρση των όπλων και οι πολεμικές μάχες, αλλά η ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΣΤΑΣΗ ΖΩΗΣ σε κάθε ενέργειά του, σε κάθε ανάσα του, έστω κι αν γνωρίζει ότι αυτή ακριβώς η στάση του θα είναι και η ΚΑΤΑΔΙΚΗ του! Ο επαναστάτης και των λογιών λογιών ΔΑΙΜΟΝΙΑ, όχι μόνο συνυπάρχουν επειδή ο περίγυρος είναι τόσο φοβισμένος ώστε να τον δαιμονοποιεί προσπαθώντας να ξορκίσει ό, τι δεν κατανοεί, αλλά συμβιώνουν αρμονικά ώστε να δύναται να ΑΜΦΙΣΒΗΤΕΙ "ό, τι κινείται".

Μην ξεχνάτε...πολλοί επαναστάτησαν από φόβο, όμως πολλοί λίγοι πέθαναν άφοβα!

Τσάγια!!!

Λαϊκή παρωδεία

2011-11-27T12:57:00.000+02:00

Επειδή τυγχάνει να σκαμπάζω δυο βασικά πραγματάκια από μουσική, πολλές φορές συμμετέχω σε συζητήσεις με αυτό το περίεργο σινάφι των ΤΡΕΛΩΝ όπως θέλω εγώ να τους λέω, εννοώντας όλων των λογιών τους (οργανο)παίχτες. Μια τρέλα που όταν συνδυάζεται με μια πρέζα ταλέντου είναι ικανή να αποφέρει αποτελέσματα τόσο ευφάνταστα και συγκινητικά, όσο καμιά από τις τέχνες.

Τυχαία, ή όχι και τόσο, το βασικό θέμα συζήτησης ήταν και είναι πάντοτε η σχέση της λαϊκής μουσικής και του ρεμπέτικου τραγουδιού, καθώς και τα αίτια αφανισμού του τραγουδιού του λαού στις μέρες μας.

Πολλοί είναι αυτοί που θέλουν να διαχωρίζουν, τόσο ποιοτικά όσο και χρονικά, το ρεμπέτικο από τη σύγχρονη λαϊκή μουσική του Έλληνα, θεωρώντας μάλιστα ότι το πρώτο ήταν τόσο περιθωριοποιημένο ώστε δε θα μπορούσε να αγκαλιάσει μεγάλα κομμάτια του λαού. Τονίζω ότι θέλουν να προβαίνουν σε αυτό το διαχωρισμό, διότι καθένας μπορεί με λίγο προσεκτική παρατήρηση να συμπεράνει πως δεν υπάρχει κανένας λόγος να γίνεται κάτι τέτοιο.

Εντάξει, πάω πάσο που λένε και οι τζογαδόροι, υπάρχουν ρεμπέτικα ακούσματα που αφορούν συγκεκριμένες πληθυσμιακές και κοινωνικές ομάδες, πολλές φορές του περιθωρίου. Καμία αντίρρηση. Αλλά, κατά πρώτον, αποτελούν ένα ελάχιστο δείγμα αυτού του μουσικού θησαυρού και κατά δεύτερον, ήταν πολύ λογικό να συμβαίνει αν αναλογιστεί κανείς τους ΔΙΩΓΜΟΥΣ που έπρεπε κατά μεγάλα διαστήματα να υφίστανται οι δημιουργοί της εποχής.

Ρεμπέτικη και Λαϊκή Μουσική είναι ένα και το αυτό! Εκείνες τις δεκαετίες, όπου τα πράγματα κοινωνικά και πολιτικά ήταν ρευστά, όπου το κλίμα ήταν άκρως πολεμικό σε όλα τα επίπεδα, οι συντεχνιακές αντιλήψεις που κυριαρχούν στην κοινωνία μας σήμερα δεν ήταν τόσο έντονες. Δεν είχαν προλάβει να αναπτυχθούν. Υπήρχαν οι λίγοι πλούσιοι και οι πολλοί φτωχοί. Ευτυχώς για εκείνους τους ανθρώπους, δεν είχε γεννηθεί και μεγαλώσει ο Αντρίκος. Έτσι, τα βιώματα για τους ΠΟΛΛΟΥΣ ήταν κοινά. Γι' αυτό και το περιεχόμενο των στίχων που γράφονταν τότε, είχε να κάνει με τη ΦΤΩΧΕΙΑ, με τη ΔΟΥΛΕΙΑ, με την ΞΕΝΙΤΕΙΑ, αλλά και με τον ΕΡΩΤΑ, το ΧΩΡΙΣΜΟ, τη ΔΥΣΤΥΧΙΑ. Αν αυτή η μουσική δε μίλαγε στην ψυχή του λαού και δεν τον εξέφραζε, τότε τι θα μπορούσε να τα καταφέρει;

Μπορούμε λοιπόν, εύκολα να καταλάβουμε γιατί τα υποτυπώδη λαϊκά ακούσματα σήμερα έχουν να κάνουν αποκλειστικά με την ΚΑΨΟΥΡΑ και τις ΓΚΟΜΕΝΙΤΣΕΣ της σειράς. Όταν, ο μικροαστός έχει γιγαντωθεί τόσο πολύ και η συντεχνία έχει γίνει δεύτερη φύση του Έλληνα (νά' ναι καλά ο Αντρίκος), τότε τι να βρεθεί να ενώσει και να εκφράσει το λαό, αφού αυτός δεν υφίσταται! Αφού αυτός υπάρχει μόνο λεκτικά, ενώ στην πραγματικότητα είναι κατακερματισμένος σε κομμάτια που βάζουν πάνω από όλα τα μικροσυμφέροντά τους. Αφού τον κατάντησαν, με τη δική του βούληση πάντα, να τρώει τις σάρκες του σαν κτήνος.

Κάποτε, σε μια συνέντευξή του, ο Βασίλης Τσιτσάνης ρωτήθηκε από τον κλασικό φωστήρα δημοσιογράφο, για το πως αισθάνεται που είναι ουσιαστικά ο τελευταίος εν ζωή (τότε) ρεμπέτης και δημιουργός του ρεμπέτικου. Η απάντηση του ήταν αφοπλιστική και άκρως κατατοπιστική. Γιατί, εγώ δεν έγραψα λαϊκή μουσική;

Τσάγια!!!

Νιώσε ρε πούστη μου...

2011-11-26T20:48:00.000+02:00

Μια φράση που την έχω πει σε διάφορους "ανθρώπους" που δεν μπορούν να αισθανθούν τίποτα παραπάνω από τη βολή του εαυτού τους στην οποιαδήποτε κατάσταση, που δεν μπορούν να βιώσουν συναισθήματα ολοκληρωμένα και αυτούσια. Μια φράση που εμπεριέχει όλη την υπερβολή που διακρίνει έναν καλλιτέχνη, όπως θέλω να βαφτίζω έστω και λίγο τον εαυτό μου.

Νιώσε λοιπόν, αν μπορείς!!!

Νιώσε το φόβο και την ανασφάλεια για το αύριο. Νιώσε τον κίνδυνο να σου τα πάρουν όλα, γιατί μη γελιέσαι αυτό θέλουν. Μη βαυκαλίζεσαι και νομίζεις ότι θα σε σεβαστούν, έστω και την τελευταία στιγμή, δε θα σου κάνουν τη χάρη.

Νιώσε το μίσος που πρέπει τέτοιες ώρες να σε κυριεύει, αφού προσπαθούν να σου κλέψουν τη ζωή και να σε αναγκάσουν να σέρνεσαι παρακαλώντας για ένα κομμάτι ψωμί. Νιώσε την αδικία που προέρχεται από την ταξική σου θέση στην παραγωγή και στην κοινωνία και μην τολμήσεις ποτέ να σκεφτείς ότι μπορούν τα αφεντικά να γίνουν φιλαράκια σου. Αυτές οι αυταπάτες πρέπει να εκλείψουν από το παρασάνταλο μυαλό σου.

Νιώσε την αγανάκτηση να "ανεβαίνει" στο κεφάλι σου, αλλά άσε τις κατσαρόλες για το μαγείρεμα και όχι για τις πλατείες. Μην προσδοκάς λύσεις από εκείνους που δημιουργούν τα προβλήματα, διότι εκτός από τσάμπα αγανακτισμένος είσαι και μαλάκας ρε αδερφάκι μου.

Κυρίως όμως, νιώσε, αν μπορείς και είσαι άνθρωπος χωρίς εισαγωγικά, την ευτυχία να σε διαφεντεύει όταν σου πέφτει το λαχείο να συναντήσεις έστω άλλον έναν τέτοιο άνθρωπο. Δώσε του την ευκαιρία να σμίξετε. Έχε το θάρρος να μη μείνεις κλεισμένος και φοβισμένος στο καβούκι σου.

Νιώσε λοιπόν, ακόμη και την ολοκλήρωση όταν βρίσκεις σε μια γυναίκα ή σε έναν άντρα ένα κομμάτι του εαυτού σου που έλειπε. Όταν μπορείς να ερωτευτείς, ζήσε το. Μη φοβάσαι αν θα πληγωθείς. Όταν γίνει κι αυτό, πρέπει να είσαι έτοιμος ακόμη και τότε να ΝΙΩΣΕΙΣ!!!

Μπορείς;;; Εγώ ναι...ίσως εσύ που με διαβάζεις να το ξέρεις ήδη!!!

Τσάγια!!!

Πόσο ΠΑΣΟΚ είσαι;

2011-11-24T13:18:00.001+02:00

Καθώς μεγαλώνουν τα παιδιά αυτού του κόσμου, είναι γεγονός ότι μαθαίνουν ένα κάρο κλίμακες. Κλίμακες φυσικές, χημικές, τεχνικές, στατιστικές και διάφορες άλλες.

Στα πρώτα 18 χρόνια της ζωής μας λοιπόν, μαθαίνουμε και χρησιμοποιούμε αυτά τα βαθμονομημένα συστήματα. Κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει τις θερμοκρασιακές κλίμακες Κελσίου και Φαρενάιτ, τη σεισμογραφική κλίμακα Ρίχτερ και την ηχορρυπαντική κλίμακα Ντεσιμπέλ.

Κι όμως, στη σύγχρονη ελληνική επιστημονική ιστορία, η πλέον διάσημη και σίγουρα αξέχαστη για γενιές και γενιές δίποδων αυτού τόπου είναι η κλίμακα ΠΑΣΟΚ! Η χρήση και σημασία της είναι πολυδιάστατη, αλλά τρεις είναι εκείνες οι εφαρμογές που επικράτησαν τον τελευταίο αιώνα και απαντούσαν στο καίριο ερώτημα "Πόσο ΠΑΣΟΚ Είσαι ρε αδερφάκι μου;" Ο Γεώργιος αποτέλεσε τη βάση αυτής της βαθμονόμησης και προσέδωσε εκείνη την ερμηνεία που περιέγραφε πόσο εύκολα μπορεί κάποιος που έχει εξορίσει τη μισή Ελλάδα να ανακηρύσσεται εθνοσωτήρας και ευεργέτης. Ο Ανδρέας υπήρξε σίγουρα η κορυφή της κλίμακας, αυτό που στο σχολείο ονομάζαμε ανώτατο όριο. Πόσο εύκολα μπορεί κάποιος αμερικανοθρεμένος και αμερικανοδιαφημισμένος να μεταμφιεστεί σε αγανακτισμένο επαναστάτη και έπειτα σε δυνάστη ενός ολάκερου λαού. Ο Γιωργάκης τώρα δεν μπορεί να είναι παρά το κατώτατο όριο της κλίμακας. Το νέο ποιοτικό χαρακτηριστικό που προσέφερε απλόχερα είναι η ταχύτητα και ο ρυθμός που μπορούν όλα να γίνουν ΜΠΟΥΡΔΕΛΟ!

Ποιές οι βασικές παράμετροι της κλίμακας ΠΑΣΟΚ; Λίγο πολύ είναι γνωστές σε όλους. Πόσο ΠΑΣΟΚ είσαι λοιπόν; Με άλλα λόγια, πόσο Λαμόγιο, πόσο Κλέφτης, πόσο Προδότης, πόσο Ρουφιάνος, πόσο Ψεύτης είσαι; Πόσο πρόθυμος είσαι να Ξεβρακωθείς, να Ισοπεδώσεις, να Ξεπουλήσεις όσο όσο, να Καταστρέψεις και να δημιουργήσεις τη δική σου Ψευτοκουλτούρα; Πόσο εύκολα μπορείς να φοράς τη Μασκούλα σου και να παριστάνεις το παιδί του λαού, ενώ ο κώλος σου αρπάζει ό, τι βρει από όμορφους, λεβέντες τραπεζίτες, βιομηχάνους, εργολάβους και καναλάρχες; Καθένας από μας, είναι σε θέση να σκεφτεί πολύ εύκολα και μια καινούργια δική του σημασία!

Σίγουρα θα μείνει στην ιστορία και σαν σλόγκαν. Αντί να ρωτάμε Πόσο Μαλάκας Είσαι, θα ρωτάμε Πόσο ΠΑΣΟΚ Είσαι ρε ΑΔΕΡΦΕ;

Τσάγια!!!

Αναρχικός...αυτός ο ξένος.

2011-11-19T13:21:00.000+02:00

Δυστυχώς, δεν έχω εμπειρία για το τι γίνεται ακριβώς στον υπόλοιπο κόσμο και ιδιαίτερα στην Ευρώπη, αλλά είμαι απόλυτα σίγουρος ότι στο μικρό χωριό μας ο Αναρχικός είναι είδος προς εξαφάνιση και όταν καταφέρει να επιβιώσει κρύβεται τόσο καλά μέσα στη φωλιά του, όχι από φόβο, αλλά επειδή ξέρει πως δεν αξίζει καν τον κόπο να ξεμυτίσει. Έτσι κι αλλιώς, εδώ όλοι οι τύποι εθνικών ρουφιάνων τον έχουν κατατάξει και τσουβαλιάσει μαζί με εκείνα τα παιδάκια που ακόμη παίζουν κλέφτες κι αστυνόμους ξέγνοιαστα κι ανέμελα.

Ας ξεκαθαρίσουμε δυο τρία πραγματάκια. Κατά πρώτον, ένας Αναρχικός που σέβεται τον εαυτό του ποτέ δε θα καταδεχθεί να πάρει μέρος σε όλα αυτά τα αστεία μπαχαλάκια που γίνονται στους δρόμους της Αθήνας, διότι ξέρει πολύ καλά ότι ναι μεν ο τραπεζίτης είναι ο εχθρός, αλλά η βιτρίνα της τράπεζας είναι ασφαλισμένη και αποζημιώνεται. Κατά δεύτερον, ποτέ δε θα έπαιρνε μέρος σε πολεμική με έναν κομμουνιστή, έστω και αν τον θεωρεί γιαλαντζί, διότι γνωρίζει πολύ καλά πως στην τελική ρε αδερφέ ο κομμουνισμός και η αναρχία είναι ένα και το αυτό.

Από κει και πέρα, ποιά είναι εκείνα τα στοιχεία που συμπιέζουν τόσο τον πληθυσμό του συμπαθούς είδους του Αναρχικού; Προσωπικά πιστεύω ότι το κυριότερο κακό που το βρήκε από την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκε στον πλανήτη, ήταν η έλλειψη θεωρητικού υπόβαθρου. Όλοι οι χώροι και οι πολιτικές νοοτροπίες στηρίζονται σε αρκετά εμπεριστατωμένες θεωρίες. Από τους αστούς, τους σοσιαλδημοκράτες, τους κομμουνιστές ως τους φασίστες, υπάρχουν θεωρητικοί φιλόσοφοι που έχουν αναπτύξει μια βάση στην οποία μπορούν και στηρίζονται. Δυστυχώς, ο Αναρχικός ποτέ δε βρήκε ένα τέτοιου είδους αποκούμπι. Και μη μου αραδιάσετε ονόματα, γιατί αν και μπορεί να υπάρχουν αρκετά, σκεφτείτε τι έχουν γράψει όλοι αυτοί και αν καταλάβετε το νόημα των γραπτών ελάτε να το ξανασυζητήσουμε.

Επιπλέον, στο μικρό μπουρδελάκι που έχουμε την τιμή να ζούμε είναι αδιανόητο να λείπει η τσατσά. Μάλιστα, πολλές φορές όταν οι κοπέλες δε βγάζουν τα απαραίτητα λεφτά και η πελατεία πέφτει, πιο εύκολα θα αλλάξουν τα σεντόνια των κρεβατιών σαν υπεύθυνα για την αναδουλειά παρά οι πουτανίτσες. Οπότε, ποιός μπορεί να είναι ο ρόλος και ποιά η ανοχή προς σε κάποιον που είναι αντίθετος με κάθε αρχή και εξουσία; Πολύ γραφικό το παράδειγμα ε; Πολύ εύστοχο όμως νομίζω!

Η μόνη συνθήκη που θα ευνοούσε την επιβίωση του είδους στην Ελλάδα είναι ο ρομαντισμός που υφίσταται έντονα ακόμη και σήμερα σε πολλές εκφάνσεις της ζωής μας. Όμως, ένας ρομαντικός μπορεί να είναι ταυτόχρονα και ο πλέον συντηρητικός άνθρωπος μιας κοινωνίας. Οπότε, η συνθήκη είναι αναγκαία για την ανάπτυξη ενός Αναρχικού νου αλλά από μόνη της δεν είναι ικανή να τον δημιουργήσει, όπως θα λέγαμε αν αναφερόμαστε σε ένα πείραμα!

Πάντως, όποτε σκέφτομαι ένα τέτοιο άνθρωπο ανάμεσά μας με πιάνουν τα γέλια. Όχι με κοροϊδευτική διάθεση, αλλά επειδή φαντάζομαι πόσο θα γελάει και ταυτόχρονα πόσο περισσότερο θα θυμώνει όταν σκέφτεται ποιούς έχουν βουτήξει στον Ιορδάνη ποταμό και τους έχουν βαφτίσει αναρχικούς όλα αυτά τα πολύχρωμα παπαγαλοειδή των Μέσων Μαζικής Εξαθλίωσης!

Τσάγια!

Όταν διαφεντεύει η παράνοια...

2011-11-03T14:08:00.000+02:00

Ο Γιωργάκης είναι δοσίλογος, προδότης, επικίνδυνος, τυχοδιώκτης και όλα τα σχετικά επίθετα. Μάλιστα, καμία αντίρηση! Πόσο τραχανάδες και ρουφιάνοι όμως είστε όλοι όσοι τα λέτε και πόσο ηλίθιοι και ζωντόβολα όσοι τα πιστεύετε; Το πρόβλημα αυτή τη στιγμή είναι ότι αποτυγχάνει το υπαρκτό ή ανύπαρκτο σχέδιο του Γιωργάκη; Ποιός αστός ή μικροαστός πολιτικός εκπρόσωπος της σαπίλας αυτού του τόπου θα θέλατε να τοποθετηθεί στη θέση του; Θα άλλαζε κάτι;

Μεγάλο ατόπημα λέει η πολιτική ελίτ, τρομάρα της, της χώρας η πρόταση για δημοψήφισμα. Και κυρίως το ερώτημα που τίθεται: Ευρώ ή δραχμή! Κίνηση καταστροφική και παντελώς παράλογη! Αν σκεφτεί ο μπαρμπα-Μήτσος και η κυρά-Χαρίκλεια δηλαδή αυτή τη στιγμή τί θέλουν, ευρώ ή δραχμή, πιστεύει κανείς ότι θα τους απασχολήσει περισσότερο από 30 δεύτερα; Έχει καμιά σημασία για εκείνον που πεινάει, αν η τσέπη του θα είναι άδεια από ευρώ ή δραχμές; Μήπως, έχει καμιά σημασία ακόμη και για εκείνον που πλούτιζε παλιότερα με δραχμές κι έπειτα με ευρώ, αν θα συνεχίζει να πλουτίζει ξανά με δραχμές;

Έδωσε το σύρμα, λοιπόν, ο Γιωργάκης του επιβαλόμενου πανικού και ξεκίνησαν όλα τα παπαγαλοκάναλα και οι σταθμοί την τρομοκρατία για την επόμενη μέρα του λαού και της χώρας, για το σκοτάδι που έρχεται και για την απώλεια του φωτός του αληθινού, που στην προκειμένη περίπτωση ονομάζεται δανειακή σύμβαση.

Και γω επειδή είμαι βαλτός, βάζω εδώ και τώρα στοίχημα, ότι σε αυτό το διαμορφωμένο κλίμα χάους που δημιουργείται, σε ελάχιστο πραγματικό ή πολιτικό χρόνο και η σύμβαση θα έχει επικυρωθεί και οι τράπεζες θα έχουν ξαναδιασωθεί, αφού αυτός είναι πάλι ο στόχος, και το ευρώ θα βασιλεύει. Ταυτόχρονα, ο μπαρμπα-Μήτσος και η κυρα-Χαρίκλεια θα εξακολουθήσουν να πεθαίνουν της πείνας και συννάμα να είναι χεσμένοι όσο ποτέ από το ενδεχόμενο να τους διώξουν οι Ευρωπαίοι εταίροι από τη σωτήρια Ευρωζώνη.

Και τι να γίνει διαφορετικό, ρωτάνε οι δημοσιογραφάρες, αφού δεν υπάρχει μέλλον μακρυά από την Ε.Ε. για τη χώρα; Ας προτείνω εγώ λοιπόν τι να γίνει!

Πρώτον, κλείνουν τα σύνορα!
Δεύτερον, αποχωρεί η χώρα από τη συνθήκη Σένγκεν και δίνει χαρτιά να ταξιδέψουν όπου γουστάρουν όλοι οι μετανάστες!
Τρίτον, απαγορεύονται δια νόμου όλες οι εισαγωγές όλων των προϊόντων!
Τέταρτον, επαναλειτουργεί η αγροτική οικονομία της χώρας, μακρυά από οποιαδήποτε ΚΑΠ, με στόχο την αυτάρκειά της σε όλα τα αναγκαία τρόφιμα!
Πέμπτον, δεν πληρώνουμε κανέναν, διότι δε χρωστάμε σε κανέναν!
Εκτον, επαναλειτουργούν εργοστάσια, νταμάρια, λατομεία, ορυχεία, λιμάνια κ.λπ. που έκλεισαν ετσιθελικά για λόγους και καλά κόστους, ενώ στην πραγματικότητα η υποτέλεια στα αφεντικά μας ήταν η πραγματική αιτία!
Έβδομον, δημιουγείται πραγματική βαρειά βιομηχανιά, είτε αυτή ονομάζεται ναυτιλία, είτε γεωργία, αλλά που σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να είναι ο τουρισμός!
Όγδοον, η χώρα γίνεται παραγωγική, γιατί αυτός είναι ο προορισμός της και αυτή η δυνατότητά της και όχι χώρα υπηρεσία!
Ένατον, εφαρμόζεται εθνικό σχέδιο για την κάλυψη των αναγκών του λαού και της χώρας και όχι των ντόπιων και ξένων καρχαριών, που πρέπει να περιλαμβάνει εθνικοποιημένη-κοινωνικοποιημένη εκμετάλλευση όλων των πλουτοπαραγωγικών πηγών!
Δέκατον, η εξασφάλιση όλων των παραπάνω επιτυγχάνεται από τον ίδιο το λαό, ο οποίος αναλαμβάνει να προστατεύσει το μέλλον του ακόμη και με την ίδια του τη ζωή!

Αυτός ο δεκάλογος για μένα ονομάζεται Σοσιαλισμός και για να εφαρμοστεί πρέπει, δυστυχώς, να χυθεί αίμα. Και λέω δυστυχώς, γιατί κανένας επαναστάτης ή ανθρωπιστής ή όπως θέλετε να τον βαφτίσουμε δεν επιθυμεί να χάνονται ζωές! Σκεφτείτε όμως λίγο, αν βρισκόταν ένας τύπος που όλο αυτό το σχέδιο το ονόμαζε Βαγγέλη, προκειμένου να μην υπάρχουν αγκυλώσεις, πόσο άσχημο ακούγεται;

Βέβαια, οι παπαγάλοι αμέσως θα πουν, πω πω τι μας περιμένει, θα μας απομονώσουν, αυτά είναι ανεφάρμοστα κ.λπ.

Τι φοβάσαι μπαρμπα-Μήτσο; Πόσο χειρότερα μπορεί να είναι τα πράγματα; Τουλάχιστον θα έχεις περισώσει ό, τι σώζεται από την αξιοπρέπειά σου και πραγματικά θα μπορείς να αυτοαποκαλείσαι Πατριώτης!

Χτες ήταν νωρίς, αύριο θα είναι αργά, τώρα είναι η στιγμή!

Τσάγια!!!

Ζωή...ταινία!!!

2011-08-21T15:29:00.000+03:00

Έχεις νιώσει ποτέ, ότι θα έπρεπε να ζεις σε άλλη εποχή; Σε άλλη κοινωνία; Σε ένα διαφορετικό κόσμο;
Έχεις νιώσει ποτέ, ότι το "πεπρωμένο" σου, αν και όπως αυτό υφίσταται, δεν μπορεί να σου μέλλει αυτή την κωλοζωή που κάνεις;
Έχεις νιώσει ποτέ, ότι είσαι φτιαγμένος, δημιουργημένος ώστε να αφήσεις αχνάρια στο διάβα σου που θα τα θυμούνται λίγοι παραπάνω εκτός από τον πατέρα και τη μάνα σου;

Εάν πράγματι έχεις νιώσει κάτι από τα παραπάνω, ή έστω παρόμοιο, και πολλές φορές βυθίζεσαι σε αυτές τις σκέψεις και ξενυχτάς βραδιές ολόκληρες με αυτές τις ανοησίες, τότε θα μπορούσαμε -μαζί κι εγώ- να φτιάξουμε τη δική μας ταινία.

Τι προτιμάς; Ταινία φαντασίας με παράξενους κόσμους και πλάσματα, ταινία ηρώων, ταινία ρετρό;

Σίγουρα θα ήθελες να είσαι ένας από τους πρωταγωνιστές, διαφορετικά δε θα ένιωθες τα παραπάνω. Θα συμβιβαζόσουν μέσα σου με αυτά τα κόκκαλα που σου πετούν για να ζήσεις και θα άραζες στα κυβικά σου. Ως πρωταγωνιστής άλλωστε έχεις τη δυνατότητα να αλλάξεις τη ζωή των γύρω σου, κάτι που δε θα σε αφήσουν ποτέ να κάνεις στην πραγματικότητα, αφού αυτόματα γίνεσαι απειλητικός.

Θέλεις ταυτόχρονα να ελέγχεις τόσο το σενάριο όσο και τη σκηνοθεσία, προκειμένου να δηνιουργήσεις το περιβάλλον που σου πάει; Πάσο! Κανένα πρόβλημα. Έλα να συμφωνήσουμε κάτι όμως...η ταινία δε θα έχει τέλος! Αυτό ας μην το ελέγξουμε! Ας αφήσουμε έναν από τους "κληρονόμους" να συνεχίσει την ιστορία.

Κι εδώ ακριβώς έγκειται το πρόβλημα. Ποτέ δε θα αποκτήσεις εκείνον τον "κληρονόμο", τον ικανό να γράψει τη συνέχεια της ταινίας! Διότι ποτέ δε θα σε αφήσουν να ζήσεις αυτή τη ζωή που θα σε ικανοποιούσε.

Πώς είπες; Και ποιός τους ρωτάει; Δυστυχώς ακόμη και σήμερα είμαστε πολύ λίγοι, ποσοτικά και ποιοτικά, ώστε να μπορούμε να το επιβάλλουμε.

Τσάγια!!!

Παρελθόν...ο Φασισμός!!!

2011-07-31T11:44:00.000+03:00

70 χρόνια μετά την ήττα του μεγαλύτερου στρατιωτικού φασιστικού κύματος που γνώρισε ο πλανήτης και 40 χρόνια από την γέννηση αυτού του σπουδαίου μορφώματος που ονομάστηκε "Μεταπολίτευση" στο όμορφο χωριό μας, αναρρωτιέμαι...

Ο φασισμός σαν αντίληψη, σαν νοοτροπία, σαν στάση ζωής και σαν ΣΚΑΤΑ μέσα στο κεφάλι κάθε Ελληνάρα αποτελεί πραγματικά παρελθόν;;;

Ας περιγράψουμε τις βασικότερες ικανές και αναγκαίες συνθήκες εμφάνισης και εξέλιξης αυτού που οι κοινωνιο(παπαρο)λόγοι αποκαλούν "Υφέρποντα Φασισμό", ενώ στην πραγματικότητα είναι όρθιος, καμαρωτός και με κάτι φρύδια ΝΑ μετά συγχωρήσεως.

Πρώτον, η έλλειψη παιδείας και ο αναλφαβητισμός. Είτε πρόκειται για παλιό, είτε για σύγχρονο, ο τελευταίος έχει χτυπήσει μπιέλες στην τουριστοχώρα μας. Δεν έχει σημασία αν η πλειονότητα του κόσμου μπορεί να διαβάσει τρεις αράδες εύκολα ή δύσκολα, έστω και αν η γραφή είναι Γκρικλις. Όταν οι ίδιοι δίποδοι οργανισμοί πιστεύουν ότι πραγματικά χρωστάμε σε όποιον Ευρωπαίο ζει και αναπνέει σε τούτο εδώ τον κόσμο, πιστεύουν ότι Πατριώτης είναι αυτός που οικειοθελώς ξεβρακώνεται, λιπαίνεται, και βγάζει κραυγές απόλαυσης κάθε φορά που ασελγούν στον πισινούλη του και θεωρούν ότι Επανάσταση σημαίνει να χτυπάνε κατσαρόλες στην πλ.Συντάγματος και να ρίχνουν κροτίδες την ημέρα της Αναστάσεως του Χριστούλη, δε νομίζω ότι χρειάζεται παραπάνω ανάλυση η ισχύς της πρώτης συνθήκης. Έτσι, για το αλατοπίπερο της ιστορίας, ένας ταρίφας πριν κανα-δυο μήνες, ο οποίος παρεπιπτόντος ήταν και Αγανακτισμένος, μου περιέγραφε τον Κολοκοτρώνη ως σύμβολο της υπέροχης Λαϊκής Δεξιάς της Ελλάδας! Είπατε τίποτα;

Δεύτερον, η ύπαρξη και διόγκωση των μεσαίων στρωμάτων και όσων απαρτίζουν τον κρατικό μηχανισμό. Χωρίς σχόλια!

Τρίτον, η αντίληψη της Ατομικής Εξουσίας του Ελληνάρα. Κυρίαρχα παραδείγματα της συγκεκριμένης συνθήκης, ο Καραβανάς, ο Μπάτσος και ο Δημόσιος Υπάλληλος. Και μην αρχίσουμε πάλι την κουβέντα περί Επιβίωσης και Εξαιρέσεων!

Στις μέρες που ζούμε λοιπόν, όπου όλοι τραγουδάμε "Κουράγιο και περάσανε τα αγγούρια μανάκι..." και τα συμπαθή λαχανικά αντί να περνάνε, διογκώνονται και εισχωρούν όπου βρουν, δύο πράγματα μπορούν να συμβούν και δυστυχώς, όπως έχει αποδειχθεί, συμβαίνουν ταυτόχρονα και τα δύο. Ένα μέρος του κόσμου, ξυπνάει, στροφάρει και ριζοσπαστικοποιείται και ένα άλλο μέρος νομίζει ότι ξυπνάει, στροφάρει και αντιδραστικοποιείται. Έτσι λοιπόν, όσο πιθανό είναι να δημιουργηθούν επαναστατικές φιγούρες, είναι εξίσου πιθανό να γεννηθούν φίδια κολοβά!

Εξάλλου, η συντεχνιακή αντίληψη που μας διακατέχει όλους και ο φιλοτομαρισμός μας αποτελούν την ιδανικότερη πρώτη ύλη παραγωγής ερπετών.

Τσάγια!!!

Ωχ...αγανάκτηση!!!

2011-05-31T16:10:00.000+03:00

Αφού κλίνω το ουσιαστικό και τη μετοχή σε όλες τις πτώσεις και των δυο χρόνων...δηλαδή, η αγανάκτηση, της αγανάκτησης, την αγανάκτηση κ.ο.κ., καθώς και οι αγανακτισμένοι, των αγανακτισμένων, τους αγανακτισμένους κ.λπ...ας ρωτήσω αφελέστατα: "Καλά ρε, μας δουλεύετε;;;". Ώρες ώρες, νιώθω σα να πρωταγωνιστώ στην αξέχαστη διαφήμιση με το πιτσιρίκι που ρωτάει συνεχώς "Μπαμπά θα μου τα φουσκώσεις;;;". Είμαι έτοιμος να πετάξω.

Το ΚΙΝΗΜΑ των κινημάτων και της ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗΣ λοιπόν εμφανίστηκε, γιγαντώθηκε, τα πήρε όλα παραμάζωμα. Βγήκαν και οι Κοι και Κες Τρέμη, Στάη, Χατζηνικολάου και ΣΙΑ, έκπληκτοι από το μεγαλείο του κινήματος, την κόσμια συμπεριφορά των συμμετεχόντων, το ρυθμό, τα παλαμάκια και δώστου να γίνεται της Αγανάκτησης Το Κάγκελο στις εκπομπές και στα δελτία. Και το αυθόρμητο κίνημα, λέμε τώρα, προμοταρισμένο από όλα τα καναλοσυμφέροντα τόσες μέρες, μιλάμε σαρώνει!!! Με κεντρικά συνθήματα: "Κλέφτες" και "Φέρτε πίσω τα κλεμμένα" έχει τρομοκρατήσει το σύστημα εξουσίας, τόσο, που ο Πεταλωτής χεσμένος από το φόβο του, προφανώς, προσπαθεί να τους πιάσει όλους φίλους, σαν αυτούς στο fb!!!

Όχι, δεν έχω τίποτα εναντίον του αυθόρμητου, πολύ απλά γιατί όπως έχουν γράψει και τονίσει άλλοι σοφότεροι, παλιότερα, υπό προϋποθέσεις μπορεί να εξελιχθεί σε κάτι πραγματικά σπουδαίο. Έχω, όμως, πολλά να σούρω σε όλα αυτά τα ψευτοφαρισαϊκά γλυκοφιλήματα τώρα τελευταία. Έχω πολλά να σούρω, σε όλους αυτούς που προσπαθούν να με πείσουν ότι ο ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΈΝΟΣ είναι σαν όλους αυτούς που βρίσκονται στο Σύνταγμα τώρα τελευταία. Και να κουβεντιάζουν για πολιτισμένα κινήματα κάτι τύποι, όπως ο Κος κος Κανάκης και ο Κος κος Λαζόπουλος, που αν κάποιος που τους ήξερε προσωπικά έβγαζε ένα βιβλιαράκι για όλα αυτά που έχουν κάνει ή που δεν έχουν κάνει στη ζωή τους, τότε θα έπαιρναν το πρώτο αεροπλάνο και θα εξαφανίζονταν. Βέβαια, τώρα θα μου πείτε, εδώ ο Τζέφρι Τζούνιορ, ο εθνικός ηγέτης και ευεργέτης ακόμη εδώ είναι, αυτοί θα έφευγαν;;;!!!

Να είστε σίγουροι, όλοι εσείς οι γλείφτες, οι οσφυοκάμπτες, οι καρεκλοκένταυροι και όλων των ειδών τα λαμόγια, νόμιμα και παράνομα, ηθικά και ανήθικα, ότι όταν οι ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΈΝΟΙ αποφασίσουν να κατέβουν στου δρόμους και στις πλατείες ή να ανέβουν σε βουνά και ραχούλες, δε θα κρατάνε κατσαρόλες και μπρίκια, ούτε θα στήνουν σκηνές. Θα καταλάβετε αμέσως τι πραγματικά σημαίνει η λέξη ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ!!! Γιατί πολύ απλά, ο αγανακτισμένος ρε ναφθαλινοφόροι θα κρατάει τουλάχιστον ένα ματσουκάκι για να το χρησιμοποιήσει ποικιλοτρόπως ή κανά καλάσνικοφ. Θα το τραβήξει μέχρι την ανατροπή των δεδομένων. Και δε θα βαράει παλαμάκια για να τον διαφημίζετε στην τηλεόραση, αλλά θα κυνηγήσει κι εσάς τους ίδιους σαν υπηρέτες όλης αυτής της σαπίλας.

Μέχρι τότε, μπορείτε να πλασάρετε τη λινάτσα για μετάξι...ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ;;;

Τσάγια!!!

Το σαράκι...

2011-05-16T16:47:00.000+03:00

Δεν αναφέρομαι στο σαράκι που τρώει τον Πάριο έτσι;;;!!!

Αν κάποιος αναζητήσει την πηγή έμπνευσης για τη ζωή και το διάβα του στις παλαιότερες ή νεότερες σελίδες των έργων φιλοσόφων αυτού του κόσμου και μελετήσει έστω ελάχιστα τη ζωή τους, τότε θα μπορέσει να διακρίνει δύο κοινά στοιχεία-χαρακτηριστικά σε όλους τους. Δεν έχει καμία απολύτως σημασία σε ποιά σχολή ανήκε ο καθένας. Δεν παίζει κανένα ρόλο η τοποθεσία, ούτε ο χρόνος στον οποίο έζησαν. Όποιο όνομα και να τοποθετήσουμε στη θέση του πρωταγωνιστή στο φιλοσοφικό μας φιλμάκι, είναι σίγουρο ότι σχεδόν πάντοτε θα διακρίνεται, πρώτον από οικονομική-υλική άνεση και ευμάρεια και συνάμα, αντιθέτως, από εγκράτεια.

Είναι λογικό ή παράλογο αυτό το αντιφατικό δίπολο;

Για εμένα είναι απόλυτα λογικό και εξηγήσιμο. Το πρώτο στοιχείο, της άνεσης, ήταν απαραίτητο και θα εξακολουθήσει να είναι στους αιώνες των αιώνων και για όσο θα επιβιώνει το ανθρώπινο είδος, προκειμένου ο νους και το πνεύμα τους να είναι ελεύθερα. Να μην εγκλωβίζονται στην καθημερινή ρουτίνα. Να μη μένουν στο μόχθο και τον αγώνα για επιβίωση. Να μπορούν να μεγαλουργούν.

Στην αντίπερα όχθη, το στοιχείο της εγκράτειας, της ολιγάρκειας, αν και δύσκολο να το συνδυάσουμε σήμερα με το πρώτο, ήταν, είναι και θα εξακολουθήσει να αποτελεί ακόμη πιο απαραίτητο χαρακτηριστικό για την υπέρβασή τους. Ακριβώς αυτός ο στενός προσδιορισμός των πραγματικών αναγκών τους, τους καθιστούσε ικανούς να μην μπλέκονται στον ατέρμονο μαραθώνιο για το κυνήγι των πρόσκαιρων απολαύσεων, αλλά να επικεντρώνονται στην ανάπτυξη της κοσμοθεωρίας τους. Προς θεού, λέμε τώρα, κανείς τους βέβαια δεν υπήρξε ανέραστος. Γιατί, η εκτίμηση του αντίθετου φύλου όπως πραγματικά είναι, αποτελούσε προϋπόθεση για την ολοκλήρωση του είναι τους.

Πέραν τούτων, το πλέον κοινό τους χαρακτηριστικό ήταν το ΣΑΡΑΚΙ που τους έτρωγε. Κανείς τους δεν ικανοποιήθηκε στη ζωή του από όσα κατάφερνε. Κανείς τους δε συμβιβάστηκε με όσα έλεγαν οι άλλοι πως θα έπρεπε να περιμένει. Κανείς τους δεν ετεροπροσδιορίστηκε για να καταλήξει απλά να παπαγαλίζει αποψούλες.

Αυτό το σαράκι, τους έκανε να ξενυχτάνε τα βράδια. Τους έκανε να χώνονται μέσα στα βιβλία. Τους έκανε να ταξιδεύουν. Τους έκανε να επαναστατούν. Τους έκανε να κρίνουν και να κατακρίνουν. Τους έκανε να μεγαλουργούν.

Εσύ που μπορεί να διαβάσεις αυτό το κειμενάκι, πες μου: Έχεις ακούσει ποτέ το ροκάνισμα αυτού του ζωυφίου στην ψυχή σου;

Τσάγια!!!

Οι φίλοι μας τα ΖΩΑ...

2011-05-11T12:03:00.000+03:00

Αρχικά, οφείλω να ζητήσω μια τεράστια συγνώμη από όλα τα συμπαθή τετράποδα πλάσματα αυτού του κόσμου που επιβιώνουν και ολοκληρώνουν το βιολογικό τους κύκλο βάσει ενστίκτου, αλλά πάντοτε με έναν αξιοπρόσεχτο σεβασμό στην ύπαρξη και το σκοπό τους. Διότι, το είδος του ζωικού βασιλείου στο οποίο θα αναφερθώ σήμερα θα αποτελούσε ντροπή και ξεφτίλα ακόμη και για αυτά τα άλογα όντα.

Οι φίλοι μας ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ, εεε με συγχωρείτε, ΤΑ ΖΩΑ. Κοίτα πως μπορεί να μπερδευτεί κανείς στα καλά καθούμενα!

Βιολογικός κύκλος του είδους: Μετά τη γέννηση και έως το πέρας της εφηβείας μοιάζουν με πολλά παρεμφερή είδη αυτού του κόσμου. Συμπεριφέρονται σχεδόν φυσιολογικά, αλλά πάντοτε διακρίνονται από μια αξιοζήλευτη πειθαρχία και τάξη. Κατά την ενηλικίωση και ωρίμανση των χαρακτηριστικών τους, οι φίλοι μας αποκτούν ιδιαίτερη περιβολή και αναπτύσσουν αμυντικούς μηχανισμούς προστασίας, αφού ποτέ δεν επιτίθενται αυτοβούλως (βλ. γκλοπ, ασπίδα, περίστροφο, κράνος κ.λπ.). Προχωρώντας στα επόμενα βιολογικά στάδια, όπου εμφανίζεται και η τάση για ζευγάρωμα, βασικό τους μέλημα αποτελεί η διαιώνιση του είδους, μην τυχόν και εξαλειφθούν και τι θα γίνουν τα υπόλοιπα ζωντανά. Μεγαλώνοντας και γερνώντας αποκτούν πείρα σε διάφορα ήδη κυνηγιού. Στο κυνήγι του ΑΓΡΟΤΗ όπου εφαρμόζεται τρύπημα λάστιχων και καταστροφή ρεζερβουάρ με τη χρήση ζάχαρης. Στο κυνήγι του ΜΕΤΑΝΑΣΤΗ όπου εντελώς τυχαία εμφανίζονται μπροστά από κάτι άλλα καλόπαιδα, γνωστό τάγμα ιπποτών αν δεν κάνω λάθος (αυτό δε σημαίνει ο σταυρός στην ασπίδα;;;;;). Στο κυνήγι του ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥ έξω από τη γνωστή ζούγκλα της Βουλής, όπου ασκούνται σε ένα ευχάριστο και ξεκούραστο, αφού δε θέλει και ιδιαίτερη προσπάθεια, χόμπι, του ξυλοφορτώματος των γέρων. Στο κυνήγι του ΜΑΘΗΤΗ, του ΦΟΙΤΗΤΗ, του ΕΡΓΑΤΗ σε διάφορους δρόμους, λιμάνια, εργοστάσια.

Πραγματικά, ο ρόλος τους είναι τόσο σημαντικός στο ταξίδι της ζωής, που αν τύχει και συμβεί καμιά πρόωρη απώλεια (φτου φτου φτου, μακρυά από μας) όλο το ζωικό βασίλειο θρηνεί για το χαμό.

Μα, αφού μόνο αμύνονται, γιατί έχουν τόσους εχθρούς;;;

Δε φταίνε οι φίλοι μας. Φταίνε οι ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΕΣ!!! Τους προκαλούν. Αν προστεθεί και το γεγονός ότι είναι βάσει ενστίκτου, που λέγαμε, εκπαιδευμένοι να αναγνωρίζουν μόνο συγκεκριμένες απειλές (βλ. το σκύλο του Παβλόφ) και να επιδίδονται στο αντίστοιχο κυνήγι, εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς γιατί ποτέ δεν κυνηγούν ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΥΣ, ΥΠΟΥΡΓΟΥΣ, ΕΦΟΠΛΙΣΤΕΣ και άλλα συναφή της τροφικής αλυσίδας.

Για τους τελευταίους τρέφουν μεγάλη αγάπη. Αφού το λέει και το γνωστό τραγουδάκι: "Συνεργάααα...συνεργάααααααααα....συνεργάτες μου πιστοί!!!!" Το χτυπάς το αφεντικό;;; Το δαγκώνεις το χέρι που σε ταΐζει;;;;;

Όξωωωωωωωωωωω ΖΩΑ!!!

Τσάγια!!!

Ανεξαρτησία...Λαϊκή Κυριαρχία

2011-05-04T03:01:00.000+03:00

Τι φώναζαν οι ΠΑΣΟΚοι στη γιορτή του Πολυτεχνείου μπαμπά;;;
Ανεξαρτησία, Λαϊκή Κυριαρχία...χαχαχαχαχαχαχαχαχαχα.
ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΟ!!!

Ποιές συνθήκες έβγαλαν τον Άρη στο βουνό το 40φεύγα;
Ποιές συνθήκες έβγαλαν τον Τσε στο βουνό το 50φεύγα;

Η σκλαβιά μάγκες. Τόσο η εδαφική και κυριαρχική, όσο και η κοινωνική και οικονομική.

Ας μην γράψω για τον Άρη, διότι κινδυνεύω να χαρακτηριστώ ως αναρχοκομμούνι και δεν θα το ήθελα. Ας γράψω για τον Τσε που είναι και τρέντυ. Μέχρι και σε συσκευασία προφυλακτικού τον βγάλαμε, έτσι για να έχουν την ψευδαίσθηση οι δεξιούλιδες ότι πηδάνε επαναστατικά και οι αριστερούλιδες ότι πηδάνε τη δεξιά και μάλιστα με προφυλακτικό ΓΡΑΜΜΗΣ...χαχαχαχαχα!!!

Ο Γκεβάρας λοιπόν, ελληνιστί, ήταν γιατρουδάκος και έβλεπε ο κακομοίρης τη μιζέρια του λαού του. Οι γεωργικές εκτάσεις ανήκαν στους Αμερικάνους, τα ξενοδοχεία στους Αμερικάνους, τα νερά, τα ρεύματα στους Αμερικάνους, η κυβέρνηση στους Αμερικάνους. Είδε κι απόειδε λοιπόν και εντέλει είπε "Άϊ σιχτίρ κι εσύ κι ο γρύλος σου"!!! Κάπως έτσι τέλος πάντων και πήρε τα βουνά.

Βλέπετε καμιά διαφορά από το σκλαβοπάζαρο που βιώνουμε στο μικρό και όμορφο κρατίδιο που ζούμε; Πού ανήκουν τα βουνά, οι λίμνες, οι θάλασσες, τα νησιά, τα μνημεία, οι κάμποι; Δεν κινδυνεύει η ΕΘΝΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ λέει ο Τζορτζ Τζέφρυ Τζούνιορ. Βεβαίως και δεν κινδυνεύει, αφού δεν υφίσταται! Πού ανήκει ο κώλος μας λοιπόν; Σε αυτόν που θα χει το πλειοψηφικό πακέτο του χρέους μας...χαχαχαχαχα...λες και μιλάμε για το μετοχικό κεφάλαιο της Μαρφίν.

Όταν λοιπόν περάσω από την Ακρόπολη και δω ένα πολύ ωραίο κόκκινο μισοφέγγαρο, τι θα μου πεις Τζορτζ; Πολέμα για την πατρίδα; Πολέμα για την ανεξαρτησία; Πολέμα για την λαϊκή κυριαρχία μήπως;

Το μόνο που μπορώ να πω είναι ένα...ΜΗΠΩΣ ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΠΑΡΩ ΤΑ ΒΟΥΝΑΑΑΑΑΑΑΑ;;;;;;;

Τσάγια!!!

Όλη η ψυχή μου, ένας ζεϊμπέκικος...

2011-04-26T19:59:00.002+03:00

Και όχι "όλη η ζωή μου", όπως θα περίμεναν ίσως κάποιοι στον τίτλο του σημερινού κειμένου. "Ένας ζεϊμπέκικος", αρσενικός χορός φίλοι μου, λεβέντικος, μάγκικος, παλικαρίσιος. Τόσο απλός στα βήματα, αλλά συνάμα τόσο δύσκολος στην έκφραση.

Τον έχω δει να τον χορεύουν χορευτές μαυροφορεμένοι για χάρη εντυπωσιασμού. Τον έχω δει σε παλιές ταινίες να τον χορεύουν "μάγκες" βαριοί ρε παιδάκι μου, με το σακάκι κρεμασμένο στον ένα ώμο και το κομπολόι, μεγαλύτερο από το χέρι τους, κρεμασμένο στον δείκτη του. Τον έχω δει να τον χορεύουν μουστακαλήδες με παραδοσιακές βράκες συντονισμένα και αρμονικά.

Τον χορεύω κι εγώ προσωπικά από την ηλικία των 5. Πιστεύω ότι είναι και η μοναδική τέχνη, στην οποία μπορώ να θεωρηθώ Μάστορας, όσο κι αν ακούγεται ψωνίστικο αυτό. Οπότε, σκέφτηκα, ας γράψω τη σκέψη μου για το θεματάκι, κινδυνεύοντας να παρεξηγηθώ για ορισμένα από τα γραφόμενά μου, αλλά πάντοτε πιστεύοντας και την τελευταία τελεία τους.

Όπως προείπα λοιπόν, ο ζεϊμπέκικος είναι χορός αρσενικός, άσχετα αν οι περισσότεροι που προσπαθούν να κινηθούν στο ρυθμό του μόνο ως άντρες δε θα χαρακτηρίζονταν. Γι' αυτό και τσαντίζομαι όταν σηκώνεται η κυρία με το 12ποντο τακούνι της στην πίστα (παραλείποντας το 1% των εξαιρέσεων). Που πας κυρά μου;
Χορός μοναχικός. Είναι η ώρα της ενδοεπικοινωνίας με το μέσα σου ρε αδερφέ, μην τον κάνεις ομαδικό ή κυκλωτικό, κρίμα!
Πάνω απ' όλα, χορός ψυχικός. Πρέπει να το λέει η περδικούλα σου. Να ξέρεις να ζεις και να νιώθεις στα γεμάτα. Τότε, είτε από χαρά, είτε από λύπη θα τη φέρεις τη βόλτα σου αξιοπρεπώς.

Δε γίνεται, όποιος μπορεί να "νιώσει" στη ζωή του, όσο άρρυθμος κι αν είναι να μην μπορεί να τον χορέψει. Άλλωστε, είναι και η στάση του σώματος τέτοια που δικαιολογεί τα παραπάνω χαρακτηριστικά. Τα πόδια βαριά, καρφωμένα στο έδαφος, θυμίζουν τις ρίζες ψηλού δέντρου. Τα χέρια ανοιχτά, σηκωμένα, θαρρείς και θέλουν να δώσουν ώθηση απογείωσης, θυμίζουν αετό. Το μέτωπο και το στήθος εκτεθειμένα, θαρραλέα, να κοιτούν μπροστά χωρίς φόβο.

Δεν έχει για μένα τόση σημασία, τουλάχιστον στο παρόν άρθρο, να αναφερθεί ποιοί ήταν οι ζεϊμπέκιδες, πότε χρονολογείται η ύπαρξή τους, τι παρίστανε ο χορός τους κ.λπ. Θυμάμαι, και είναι από τις παλιότερες αναμνήσεις του εαυτού μου, να χορεύω με ένα σβηστό τσιγάρο στο στόμα, εκεί γύρω στα 5, ένα τραγούδι του Στράτου με καλή μπουκαδούρα και τον παππού να φωνάζει..."Παλικαρά μου"! Ποιός νοιαζόταν για την ιστορία!

Ψυχή θέλει ρεεε!!! Κάνε την παραγγελιά σου, σήκω ΜΟΝΟΣ σου στην πίστα και νιώσε.

Τσάγια!!!

Μια συγνώμη από φιλότιμο

2011-04-18T16:51:00.001+03:00

"Από τότε που βγήκε η συγνώμη χάθηκε το φιλότιμο". Κάπως έτσι έχει η φράση που πολλές φορές την ακούμε να λέγεται, προκειμένου να καυτηριάσει εκείνους τους "ανόητους" που προσπαθούν να κουκουλώσουν τις επιπολαιότητές τους, αλλά και να λοιδωρήσει όλους αυτούς τους κουτσαβόμαγκες που έχουν κάνει στάση ζωής την ατιμία και την "φουστιά". Με τους ανόητους ίσως και να μπορούμε να ζήσουμε και να τους συγχωρέσουμε, αλλά με όλον αυτό το συφερτό των "φούστηδων" που διαρκώς πληθαίνουν πως να τα βγάλουμε πέρα;

Εγώ λοιπόν, θέλω να προσπαθήσω να εκφέρω τη δική μου συγνώμη, η οποία όμως προέρχεται ακριβώς από το φιλότιμό μου. Μια συγνώμη προς τους δικούς μου ανθρώπους που θα συνοδεύεται από ένα μεγάλο ευχαριστώ για όσα μου έχουν προσφέρει.

Μια συγνώμη, αρχικά, προς την οικογένειά μου και τους αγαπημένους ανθρώπους που ήταν πάντοτε δίπλα μου, προκειμένου να με βοηθούν να ξεπερνώ τις δυσκολίες. Όλοι τους συνέβαλαν στη διαμόρφωση αυτού του παράξενου τύπου που είμαι σήμερα. Έφτιαξαν έναν άνθρωπο που δεν ξέρω αν και τι θα πετύχει στη ζωή του, αλλά σίγουρα αποτελεί μια κατηγορία μόνος του. Δεν καλουπώνεται, δε συμβιβάζεται, μπορεί να κοιτάει στον καθρέφτη έχοντας ελαφριά καρδιά. Μια συγνώμη για όλες τις φορές που τους ανησύχησα με τις απροσεξίες μου, που τους στενοχώρησα, που τους πλήγωσα, που έβαλα τον εγωισμό μου πάνω πάνω από τις σχέσεις μας.

Μια συγνώμη, έπειτα, για τους μετρημένους στα δάχτυλα φίλους, αλλά και για εκείνους που δεν επέτρεψα να με πλησιάσουν ποτέ. Σε εκείνους που κατά καιρούς ξέχασα, αλλά και σε αυτούς που τα λάθη τους ποτέ δε συγχώρεσα. Ίσως μου δοθεί η ευκαιρία κάποτε να επανορθώσω.

Κυριότερα όμως, μια συγνώμη προς τον ίδιο μου τον εαυτό. Για όλη την ταλαιπωρία που περνάει εξαιτίας των επιλογών μου και για τις απογοητεύσεις εξαιτίας της αισιοδοξίας μου!

Τσάγια!

Αυτοί που έφυγαν...

2011-04-17T23:47:00.000+03:00

Δε νομίζω πως υπάρχει άνθρωπος σε αυτή την πλάση, που να μην έχει σκεφτεί έστω μια φορά αυτούς που έφυγαν από τη ζωή, αναφερόμενος στον πρόωρο χαμό τους ή στην αδικία των συμβάντων. Αυτούς, που μπορεί να ήταν γονείς και φίλοι καρδιακοί, αλλά μπορεί και να ήταν καλλιτέχνες ή τύποι που το όνομά τους προηγείται της φυσικής τους παρουσίας γενικώς, δηλαδή άγνωστοι σε προσωπικό επίπεδο.

Όλοι θα βρούμε ένα επιχείρημα εκλογίκευσης της οδύνης (γι' αυτούς) και της αναπόλησης εκείνων της πρώτης κατηγορίας, αλλά για τους δεύτερους πως θα το εξηγήσουμε; Ποιό είναι εκείνο το στοιχείο που μας κάνει να προσδίδουμε βαρύνουσα σημασία σε όλους αυτούς που έφυγαν, περισσότερη σε κάθε περίπτωση απ' ότι κάνουμε για αυτούς που ακόμη έχουμε μέσα στα πόδια μας;

Ήξερα έναν παππού που χωρίς να έχουμε καμία απολύτως συγγένεια μου έδωσε να καταλάβω ότι την οικογένεια δεν την κάνουν οι δεσμοί αίματος, αλλά εκείνοι της καρδιάς.
Ήξερα μια κυρία που αν και γενικώς στενόχωρη με το χρήμα στη ζωή της, προκειμένου να σε βοηθήσει θα μπορούσε να σου δώσει ακόμη και την ψυχή της.
Δεν ήξερα, αλλά γνώριζα, έναν λαϊκό τραγουδιστή, ο θάνατος του οποίου όταν ακόμη ήμουν νιάνιαρο με έκανε να χτυπιέμαι μιξοκλαίγοντας γιατί δεν ήμουν τόσο μεγάλος ώστε να προλάβω να τον ακούσω να τραγουδά από κοντά. Ακόμη και σήμερα, μόνο ο συγκεκριμένος τύπος μπορεί ανάλογα με την περίσταση να γίνεται μέσα από τα τραγούδια του και πατέρας, και αδερφός, και φίλος.

Βρέθηκα πριν χρόνια στη Νίκαια φορτωμένος το μπουζούκι να τα λέω, και να τα παίζω βέβαια, με τον Γιώργαρο. Μόνο που ο τόπος δεν ήταν κέντρο διασκεδάσεως αλλά τόπος αναπαύσεως!

Καλό ταξίδι σε όλους εκείνους που φεύγουν και αφήνουν κενά δυσαναπλήρωτα μέσα μας. Ελπίζω να μην ακούν και να μη βλέπουν, για να μη βασανίζονται. Αλλά, εάν τυχόν ακούει ο παππούς, αυτή την ώρα ας φέρει δυο ζεϊμπέκικες στροφές κι ας ανάψει ένα τσιγάρο. "Το παιδί με τα γυαλιά" θα ακούγεται πάντα για πάρτη του!

Τσάγια!!!

Ο Σενέκας και ο Νέρωνας...

2011-04-08T10:04:00.000+03:00

Ο Σενέκας ήταν ένας στωικός φιλόσοφος που έζησε στη Ρώμη τον 1ο μ.Χ. αιώνα. Μεγάλη μορφή για την εποχή του, σαν το Σωκράτη το δικό μας, και μάλιστα με σχεδόν το ίδιο τέλος.

Αφού προσπάθησε να ακολουθήσει πολιτική σταδιοδρομία και βρέθηκε μπλεγμένος άδικα σε μια αντιβασιλική συνωμοσία με αποτέλεσμα να εξοριστεί για μερικά χρονάκια εκεί γύρω στα 40 του, ανέλαβε παιδαγωγός του πιτσιρικά τότε Νέρωνα. Ο ίδιος ο Νέρωνας σαν βασιλιάς αργότερα έδωσε εντολή να τον συλλάβουν και να τον αναγκάσουν να αυτοκτονήσει. Γι' αυτό και λέω ότι είχε σχεδόν το ίδιο τέλος με το Σωκράτη. Διότι, ο Σενέκας δεν δικάστηκε καν για τα υποτιθέμενα εγκλήματά του. Άλλωστε, οι δίκες αποτελούσαν ένα περιττό στάδιο για το Νέρωνα, αφού είχε τη δυνατότητα να φτάνει απευθείας στις καταδίκες.

Σενέκας ο Στωικός λοιπόν. Ήρεμος άνθρωπος, ο οποίος έζησε και πλουσιοπάροχα για ένα φεγγάρι, αλλά και σαν επαίτης για ένα άλλο λίγο μεγαλύτερο. Η κεντρική ιδέα της φιλοσοφίας του ήταν ότι δεινά όπως ο ψυχικός πόνος, το άγχος, η οργή προέρχονται από την αναίτια υπεραισιοδοξία μας για τη ζωή. Κοινώς, όσο πιο αισιόδοξοι είμαστε, τόσο περισσότερο απογοητευόμαστε από τα παιχνιδίσματα και τις ανατροπές της Τύχης. Τύχη, την οποία ο ίδιος χρησιμοποιούσε σαν εργαλείο και τη βάφτισε Θεά Φορτούνα, προκειμένου να τονίσει ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να ελέγξει τα πάντα, δεν μπορεί να ορίσει το μέλλον. Γι' αυτό και πρέπει να δέχεται και να συμβαδίζει με τις συμφορές και τις ανατροπές που αργά ή γρήγορα θα συμβούν.

Η κυριότερη συμβουλή του ήταν: Φίλε, κάνε τον πρότερο διαλογισμό κομμάτι της ζωής σου, συνήθειά σου. Κάθε πρωί που ξυπνάς, σκέψου όλες τις συμφορές που μπορεί να συμβούν. Δεν μπορείς να ησυχάζεις ούτε για μια βραδιά, ούτε για μια ώρα. Καθόρισε τις ανάγκες σου έτσι ώστε να έρχονται σε όσο το δυνατό μικρότερη σύγκρουση με την πραγματικότητα. Αν δεν μπορείς να αλλάξεις την πραγματικότητα συμβάδισε μαζί της και δέξου την. Όσο περισσότερο προετοιμασμένος είσαι, τόσο ευκολότερα θα ξεπεράσεις τις απογοητεύσεις. Θα καταλάβεις ότι η ζωή και ο κόσμος δεν περιβάλλονται από δικαιοσύνη. Μην ψάχνεις δίκαια και άδικα στοιχεία στην ευτυχία και τη δυστυχία σου. Η Φορτούνα δε θα σε περάσει από δίκη, απλά θα ανατρέψει τη ζωή σου.

Όπως και αν επιχειρήσουμε να κρίνουμε τη θεωρία του Σενέκα, είναι σίγουρο ότι μπορεί να μας φανεί ιδιαίτερα χρήσιμη. Γεννιούνται όμως κάποια ερωτήματα, στα οποία θα ήθελα να δώσουμε, αν μπορούμε, κάποιες απαντήσεις. Είναι δυνατό να ελέγχουμε συνεχώς την αισιοδοξία μας; Είναι δυνατό να μην ονειρευόμαστε, αφού η συμφορά είναι αναπόφευκτη; Πώς θα εξακολουθήσει η πρόοδος και η εξέλιξη της κοινωνίας και της ιστορίας αν οι ανάγκες μας εναρμονίζονται απόλυτα με την πραγματικότητα;

Περιμένω απαντήσεις.

Τσάγια!!!

"Έχε το νου σου στο παιδί..."

2011-02-16T11:16:00.000+02:00

Όταν πριν κάμποσα χρόνια άκουγα στο ράδιο το τραγουδάκι του Σιδηρόπουλου δεν καταλάβαινα τι θα μπορούσε να σημαίνει. Που να φανταζόμουνα το νόημα που κρύβει για τον καθένα μας ξεχωριστά.

"Υπερασπίσου το παιδί" λοιπόν, και τότε "υπάρχει ελπίδα"!!!

Τα παιδιά μάγκα μου...τα παιδιά πρέπει να βρεθούν σε πλεονεκτική θέση απέναντι στη γαμμοζωή που ζούμε. Δώσε τους τα εφόδια, ώστε να μπορούν να κρίνουν, να αντιστέκονται, να νοιάζονται, να παλεύουν για κάτι παραπάνω από την επιβίωσή τους. Δώσε τους τη δυνατότητα να προχωρούν με το κεφάλι ψηλά, κοιτάζοντας τον ήλιο και όχι καμπουριάζοντας όπως εσύ τώρα.

Μόρφωσε τα παιδιά σου, όχι με ένα τσουβάλι γνώσεις, αλλά με εμπειρίες ζωής. Μην κοιτάς σαν χάνος, ξέρω ότι δεν υπάρχει χάπι εμπειρίας, τουλάχιστον ακόμη. Μπορείς να τους μεταλαμπαδεύσεις την αγάπη για την ίδια τη ζωή και τον άνθρωπο, αν βέβαια θυμάσαι για τι πράγμα μιλάμε. Προσπάθησέ το και θα είσαι για πάντα ο ήρωας των παραμυθιών για τα παιδιά σου. Προσπάθησέ το και θα δεις ότι το τόσο μεγαλοσήμαντο χάσμα γενεών βρίσκεται μόνο στο μυαλό σου. Προσπάθησέ το και ίσως για λίγο θυμηθείς πως είναι να είσαι κι εσύ παιδί.

Τσάγια!!!

Το "μεγαλείο" των κοινωνικών καρκινωμάτων...

2011-01-18T11:40:00.000+02:00

Κάθε φορά που λες, "τά' χω δει όλα", την επόμενη ακριβώς στιγμή συμβαίνει κάτι τόσο τραγικό και ανόητο που σε αναγκάζει να καταπιείς τη γλώσσα σου και να συμπεραίνεις εντέλει ότι το βαρέλι της ελληνικής κοινωνίας δεν έχει πάτο.

Έχω ακούσει, ουκ ολίγες φορές, να λένε ότι ο αθλητισμός και οι γηπεδικές συμπεριφορές αποτελούν τον "καθρέφτη" της κοινωνίας, θέλοντας να δικαιολογήσουν τις ποινικές και εγκληματικές πράξεις που συχνά συμβαίνουν εκεί. Σχηματίζω όμως την εντύπωση ότι απλά η συγκεκριμένη κουβέντα αποτελεί ένα πολύ καλό άλλοθι, προκειμένου εκείνοι που ευθύνονται για την κατάντια που ζούμε να απεμπολήσουν τις ευθύνες που τους αναλογούν. Δεν έχω καμία διάθεση να ανοίξω οποιαδήποτε κουβέντα σχετικά με τη βία στα γήπεδα, καθώς πλήθος δημοσιογράφων έχουν κατ' επανάληψη αναλύσει το θέμα, αλλά θέλω να αναφερθώ σε πρόσφατο συγκεκριμένο γεγονός.

Κυριακή βράδυ, λοιπόν, και στο κλειστό γυμναστήριο της Νέας Φιλαδέλφειας αγωνίζονται οι κορασίδες-2 της ΑΕΚ με τις αντίστοιχες του Παναθηναϊκού στο βόλεϋ. Πρόκειται για έναν αγώνα στα πλαίσια ενός τύποις πρωταθλήματος εκτός συναγωνισμού, όπου συμμετέχουν αθλήτριες ηλικίας 14 και 15 ετών. Ενώ συνήθως αυτά τα παιχνίδια τα παρακολουθούν γονείς, συγγενείς και φίλοι των κοριτσιών που παίζουν, στη συγκεκριμένη περίπτωση βρίσκονταν στις εξέδρες και περίπου 50 οπαδοί των γηπεδούχων και βέβαια όχι τυχαία.

Μεταξύ των συγγενών της πλευράς του ΠΑΟ έτυχε να παρακολουθούν το ματς τα αδέρφια αθλήτριας φέροντας τα διακριτικά της ομάδας τους. Οι 50 "άνθρωποι" λοιπόν, αφού από το πρώτο λεπτό του αγώνα έβριζαν, και χειρονομούσαν, με τον πλέον χυδαίο τρόπο τις αθλήτριες του Παναθηναϊκού, στο τέταρτο σετ και ενώ το παιχνίδι θα κατέληγε 3-1 υπέρ των φιλοξενούμενων, κινήθηκαν απειλητικά τραμπουκίζοντας τους νεαρούς, που είχαν φροντίσει για να μην προκαλούν να καλύψουν τα διακριτικά του ΠΑΟ. Μεταξύ των πολύ σεβαστών, αλλά σε κάθε περίπτωση δίποδων ζώων, που προέβησαν σε αυτή την κίνηση υπήρχε και μέλος του τμήματος πετοσφαίρισης της ΑΕΚ. Χάρη σε ορισμένους φιλάθλους της ΑΕΚ που τόλμησαν να εμπλακούν και να αποφορτίσουν το κλίμα, το γεγονός έληξε έπειτα από μερικές "ψιλές".

Επειδή στην προκειμένη περίπτωση δε μιλάμε για ποδόσφαιρο και μπάσκετ και για αγώνες πρωταθλητισμού όπου ακόμη κι εκεί αυτά τα γεγονότα είναι κατακριτέα, αλλά για ερασιτεχνικούς αγώνες μεταξύ παιδιών, καλά θα κάνουν οι υπεύθυνοι της ΑΕΚ και οποιασδήποτε άλλης ομάδας διαθέτει τέτοια φυντάνια στις τάξεις της τουλάχιστον να τα κρατήσει έξω από τα γήπεδα.

Επιπλέον, αφού προφανώς τέτοιου είδους ενέργειες αποτελούν παράσημα για τους δράστες, ας επιχειρήσουν έστω για μια φορά να προκαλέσουν μεμονωμένα και όχι κρυμμένοι πίσω από το πλήθος. Ίσως εκπλαγούν και δεν τολμήσουν να το ξανακάνουν...

Τσάγια!!!

Πετρέλαιο, φυσικό αέριο και ορυκτός πλούτος.

2011-01-12T11:40:00.001+02:00

Πήξαμε στις συζητήσεις και στις αναλύσεις. Οι δημοσιογράφοι στις εκπομπές τους, οι βουλευτές στη βουλή τους, οι Αμερικάνοι στα οικονομικά τους επιτελεία, όλοι κουβεντιάζουν και εισηγούνται σχετικά με την εκμετάλλευση του πετρελαίου, του φυσικού αερίου και του ορυκτού πλούτου που βρίσκεται στο ελληνικό έδαφος και υπέδαφος, στερεό ή θαλάσσιο.

Μα είναι καινούργια τα ευρήματα, για τα οποία όλοι μιλούν?

Βέβαια όχι. Είναι γνωστό, ότι όλες οι κυβερνήσεις τα τελευταία 50 χρόνια γνώριζαν και γνωρίζουν πολύ καλά πόσο πλούσια είναι η ελληνική γη. Όπως επίσης είναι γνωστό, ότι γνώριζαν με λεπτομέρειες και ακρίβεια τα χωρικά σημεία, στα οποία θα έπρεπε να ερευνήσουν, όμως πάντοτε (κοίτα γκαντεμιά) έψαχναν ΛΙΓΟ παραδίπλα, με αποτέλεσμα να μη βρίσκουν τίποτε. Μα ποιά κατάρα κυνηγάει όλους αυτούς του ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ηγέτες μας?!

Το σημαντικότερο ερώτημα, φυσικά, είναι το ΓΙΑΤΙ ΤΩΡΑ!!!

Γιατί τώρα, τέτοιος χαμός, τέτοιος πανικός, τέτοιο ενδιαφέρον? Οι ΕΛΛΗΝΑΡΑΔΕΣ πολιτικοί μας (υπάρχουν κάποιοι που είναι ΠΟΛΥ Έλληνες ρε παιδάκι μου), και όχι μόνο, σπεύδουν να απαντήσουν: Μα για το καλό της πατρίδας! Πρέπει να βγούμε από την κρίση!

Και η προσωπική μου απορία που προκύπτει άμεσα είναι η εξής: Πόσο ρουφιάνοι πρέπει να είστε και πόσο ζώα πρέπει να είμαστε, για να μη σας έχουμε πάρει στο κυνήγι ακόμη? Η απάντηση είναι γνωστή και χιλιοειπωμένη.

Γιατί δε βγαίνετε φόρα παρτίδα να ομολογήσετε ότι, τώρα που έχετε υποθηκεύσει τη χώρα για τα επόμενα 100 χρόνια, είναι πολύ εύκολο οι "δανειστές" μας να ξεζουμίσουν τον τόπο μας για ένα ξεροκόμματο? Ή μήπως δεν είναι έτσι? Τόσες δεκαετίες αποδειχτήκατε δειλοί, ανδρείκελα και δεν τολμήσατε να αγγίξετε και να εκμεταλλευτείτε τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας. Τρέματε την αντίδραση των ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ σας! Τώρα λοιπόν, χορεύετε στο σκοπό τους. ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ!!!

Τσάγια!!!

Το συγγνώμη και το ευχαριστώ...

2011-01-10T18:54:00.000+02:00

Ποιός θα ήταν ο πιο ταιριαστός χαρακτηρισμός για τον Έλληνα? Μήπως "κοκορόμυαλος" και "φαντασμένος"? Θα μπορούσε, αν αναλογιστούμε με πόσες φανφάρες συνοδεύουμε τα ελάχιστα που καταφέρνουμε στη ζωή μας.

Μήπως, "λαμόγιο" και "κλεφτράκος"? Δε νομίζω, καθώς στην πρώτη περίπτωση πρέπει να έχεις φρυδάκια σαν του παππού Καραμανλή για να πετύχεις και στη δεύτερη, ακόμη και τον κλέφτη τον σέβονται.

Σε μια εποχή που πληθαίνουν οι ΣΥΓΓΝΩΜΕΣ και αφανίζονται τα ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ, σίγουρα κανείς δεν μπορεί να μας χαρακτηρίσει πλέον ως "φιλότιμους", αλλά μας πάει η λέξη "αχάριστοι". Σας φαίνονται λίγο σκληρά όλα αυτά Ελληναράδες μου? Ακούγονται παράλογα? Δεν πειράζει. Θα σας περάσει. Πιείτε μια σόδα για τη χώνεψη.

Εσύ, πατριώτη, που στη δουλειά σου, στις διαπροσωπικές σου σχέσεις, στη διασκέδασή σου και γενικότερα στη ζωή σου προτιμάς να γίνονται όλα πρόχειρα και χωρίς κανένα σεβασμό προς τον ίδιο σου τον εαυτό και τους γύρω σου, προκειμένου να αρπάξει ο κώλος σου πέντε "φρούτα" παραπάνω, μπορείς πολύ εύκολα τις ανοησίες σου να τις διαγράφεις με μια συγγνώμη. Δε φταις μόνο εσύ βέβαια, αλλά κι αυτός που δε σου ρίχνει δυο κλωτσές όταν την ακούει.

Από την άλλη, εσύ ο ίδιος κωλοπαιδαράς, όταν τύχει και κάποιος σε ευεργετήσει ή σε βοηθήσει λίγο ή πολύ, αντί να του πεις ευχαριστώ, έχεις μονίμως το νου σου στο άρμεγμα. Κάποια στιγμή βέβαια η αγελάδα θα μετατραπεί σε ταύρο και τότε...

Τσάγια!!!

Η απελπισία στο YOUTUBE...

2010-11-24T13:41:00.000+02:00

"Θέλω μια δουλειά για να απασχολείται το κεφάλι μου..."
"Θέλω μια δουλειά για να μη σκέφτομαι την κατάντια της ζωής μου..."
"Δε με νοιάζουν τα λεφτά...απλά θέλω μια δουλειά για να μην τρελαθώ..."

Αυτές οι τρεις χαρακτηριστικές φράσεις αποτελούν ένα μέρος ενός μηνύματος από κάποιον άνεργο 50χρονο σε μια τηλεφωνική γραμμή ψυχολογικής υποστήριξης, το οποίο κυκλοφορεί στο YOUTUBE και αναπαράχθηκε σε γνωστή σατυρική εκπομπή της ελληνικής τηλεόρασης.

Δεν ξέρω τι είναι τραγικότερο...το γεγονός ότι δε μας ενδιαφέρει η "ποιότητα" της ζωής που κάνουμε ή ότι απλά δεν έχουμε ζωή?

Όλοι μιλάμε για τη δύσκολη περίοδο που διανύουμε, αλλά έχω την εντύπωση ότι αντιμετωπίζουμε την όλη κατάσταση σαν κάτι γενικό και ξένο. Μέχρι τη στιγμή που βλέπουμε μπροστά στα μάτια μας την απελπισία κάποιου άλλου ή όταν αυτά που περιγράφουμε συμβαίνουν στη δική μας ζωή.

Οι ψυχολόγοι και οι ψυχίατροι πραγματικά ενδέχεται να αποτελούν τα μόνα επαγγέλματα που ανθίζουν στις μέρες μας. Το ερώτημα εν προκειμένω είναι εάν μπορεί οποιοσδήποτε να αποφύγει το σαλτάρισμα. Μόνο εάν δοθεί σε συλλογικό επίπεδο μια διέξοδος προοπτικής. Και αμέσως γεννάται το δεύτερο ερώτημα: "Ποιός θα την προσφέρει, με ποιόν τρόπο θα την κάνει αντιληπτή στον κόσμο και για ποιά διέξοδο μιλάμε"?

Ας το συζητήσουμε λοιπόν...

Τσάγια!!!

Ο Σαγόνιας...

2010-11-15T18:16:00.000+02:00

Ξεκινώντας όλη αυτή την ιστορία με τα άρθρα και την όμορφη παρέα που πάει να στηθεί, έλεγα στον εαυτό μου "μάγκα μου, γράψε ό, τι θέλεις εκτός από αθλητικά, γιατί η κατάσταση θα γίνει μπάχαλο". Επειδή όμως, δυστυχώς, είμαι νοσταλγός παλαιότερων εποχών στις οποίες πολλές φορές δεν έχω καν ζήσει, πρέπει να αναφερθώ σε μία πρόσληψη προπονητή από τον Παναθηναϊκό. Στον Γιάτσεκ Γκμοχ, τον περίφημο ΣΑΓΟΝΙΑ!

Προσελήφθη λοιπόν ως υπηρεσιακός προπονητής της ποδοσφαιρικής ομάδας του ΠΑΟ. Στο άκουσμα της είδησης, η μοναδική φράση που βγήκε από τα χείλη μου ήταν "τι λες τώρα"!

Δεν είχα τη δυνατότητα να ζήσω από κοντά την ομάδα της διετίας '83-'85 με το Σαγόνια στον πάγκο της. Αλλά από κουβέντες μεγαλύτερων και από dvd μπόρεσα να καταλάβω γιατί έμεινε στην ιστορία ως μια από τις καλύτερες ομάδες όλων των εποχών. Με παίχτες, όπως ο Σαραβάκος, ο Δημόπουλος, ο Ρότσα, ο Ζάετς, ο Αντωνίου, ο Μαυρίδης, ο Χαραλαμπίδης κατέκτησε ένα πρωτάθλημα, ένα κύπελλο και έφτασε έως την ημιτελική φάση του κυπέλλου πρωταθλητριών όπου και αποκλείστηκε από την πανίσχυρη Λίβερπουλ.

Όλοι λέμε ότι το ποδόσφαιρο είναι θέαμα και μετά οτιδήποτε άλλο. Στη χώρα μας όμως, όπως και σε άλλους τομείς, δυστυχώς ο χρόνος είναι αμείλικτος. Τότε ναι, όλοι μπορούσαν να ευχαριστηθούν μπάλα και να πανηγυρίσουν οπουδήποτε χωρίς να φοβούνται ότι κάποιος θα τους τουλουμιάσει στο ξύλο. Τριάντα χρόνια μετά, μπορούμε να είμαστε υπερήφανοι ότι έχουμε μετατρέψει ένα προϊόν διασκέδασης σε μια αρρωστημένη κατάσταση, καθρέφτη της ελληνικής πραγματικότητας.

Ακόμη και στη Λάρισα τη σεζόν '87-'88, ο Γιάτσεκ κατάφερε να κατακτήσει το μοναδικό πρωτάθλημα στην ιστορία της, έστω και αν χρειάστηκαν κάποια μπλόκα και η απόφαση της κυβέρνησης Αντρίκου να πάρει πίσω την τιμωρία της ομάδας λόγω ευρήματος ντόπιγκ σε παίχτη της.

Καλώς ήρθες Σαγόνια. Σου αξίζει κάθε χειροκρότημα και απόλυτος σεβασμός, έστω κι αν μείνεις μόνο για ένα ματσάκι στον πάγκο της ομάδας.

Τσάγια!!!

Ο μηδενισμός...χαρακτηριστικό του ΒΛΑΚΑ.

2010-11-12T17:23:00.000+02:00

Θυμάμαι σε νεαρότερη ηλικία, τότε που οι μεγαλύτεροι σου λένε συνεχώς "είσαι μικρός, δεν ξέρεις" ή "θα μεγαλώσεις και θα καταλάβεις", πολλές φορές παρακολουθούσα συζητήσεις διαφόρων αντικειμένων μεταξύ συγγενών, γνωστών και φίλων χωρίς να καταλαβαίνω τις περισσότερες φορές το νόημα.

Έπειτα, λόγω σχολικών υποχρεώσεων και πολύ αργότερα λόγω εξωσχολικών δραστηριοτήτων και ενδιαφερόντων έκανα κομμάτι της καθημερινότητας και του ελεύθερου χρόνου μου τα βιβλία, τα ντοκυναντέρ, τις ενημερωτικές εκπομπές και βεβαίως τη συμμετοχή σε κοινωνικοπολιτικές συζητήσεις με πολύ πάθος βεβαίως βεβαίως.

Αυτή τη στιγμή λοιπόν που σκέφτομαι αυτές τις σκηνές, ομολογώ ότι σε όλες μα όλες υπήρχε κάποιος που αποκρινόταν εντελώς ισοπεδωτικά λέγοντας πως αυτά που άκουγε, διάβαζε κ.λπ. ήταν λόγου χάρη "ανοησίες" κι έπειτα ακολουθούσε ο χείμαρρος της αποψάρας του.

Όταν είσαι παιδί είναι λογικό να εντυπωσιάζεσαι από τον τρόπο και την ευκολία που ο εκάστοτε τέτοιος τύπος μπορεί να εκμηδενίζει τα πάντα. Μεγαλώνοντας αντιλαμβάνεσαι ότι πρόκειται απλώς για ΒΛΑΚΕΣ που έτυχε να σε περιτριγυρίζουν.

Για βλάκες, οι οποίοι ό, τι δεν μπορούν να κατανοήσουν προσπαθούν να το κουρελιάσουν. Αποτελεί κύριο χαρακτηριστικό τους. Τους δίνει τη δυνατότητα να φέρουν κάθε κατάσταση στο επίπεδό τους ή να αλλάξουν πολύ εύκολα το θέμα προκειμένου να μη γίνει αντιληπτό το μέγεθος της βλακείας τους.

Η δυστυχία είναι ότι όλοι αυτοί οι βλάκες κυριολεκτικά μας έχουν κατακλείσει. Βρίσκονται παντού, επιπλέουν σαν τους φελλούς και διαιωνίζονται με ρυθμούς ασύλληπτους. Στην πολιτική, στις υπηρεσίες, στη διασκέδαση, στον πολιτισμό, στη διπλανή πόρτα. Δεν πα να παιδεύεσαι και να ωρύεσαι για την εξάπλωση όλης αυτής της βλακείας γύρω σου. Τσάμπα σκοτώνεσαι! Όπως έχει πει κάποιος σοφότερος από την αφεντιά μου, "η βλακεία είναι ανίκητη και αθάνατη".

Ο ΒΛΑΚΑΣ βέβαια θα απαντούσε: "ΣΑΧΛΑΜΑΡΕΣ"!

Τσάγια!!!

Η πολλή δουλειά...τρώει τον αφέντη.

2010-11-09T13:15:00.000+02:00

Πόσες φορές έχουμε προφέρει τη συγκεκριμένη φράση στις συζητήσεις με φίλους και γνωστούς? Πού να ξέραμε ότι θα ερχόταν η στιγμή που θα την ακούγαμε και θα αναρωτιόμαστε "μα καλά, πλάκα με κάνεις ρε φιλαράκι"? Με το παχύ παχύ λάμδα των Σαλονικιών!

Τελικά, όποιος την "κατέβασε" αυτή την κουβέντα είτε ήταν "αφέντης" πράγματι οπότε δούλευαν άλλοι για πάρτη του, είτε "αυτοδημιούργητος" κι έπηζε όλη τη μέρα στη δουλεία, είτε απλά "τεμπέλης".

Στις μέρες μας, αφέντες είναι λίγοι και μάλιστα κληρονομούντες τον τίτλο, αυτοδημιούργητοι απλά δεν υπάρχουν και τεμπέληδες υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν.

Όταν το βασικό μας ζήτημα είναι η ύπαρξη έστω και "λίγης" δουλειάς, τότε είναι τουλάχιστον ειρωνικό να είμαστε πλεονέκτες. Για φαντάσου, πλεονέκτες στη δουλειά...έλα Αλέκο!!!...μιλάμε για καινούργια ανέκδοτα. Κι όμως, αυτή είναι η πραγματικότητα...να στέλνεις ένα σωρό βιογραφικά...να περνάς ένα κάρο συνεντεύξεις...και να ακούς "τα προσόντα σου είναι πολλά", "δεν μπορώ να σε πληρώσω αυτά που πρέπει", "χρειάζεσαι προϋπηρεσία" κ.λπ. Ειδικά αυτό το τελευταίο είναι για πολλές καρπαζιές. Πού θα τη βρει ρε φιλαράκι την προϋπηρεσία ο οποιοσδήποτε στο αντικείμενό του εάν ό εργοδότης που προσφέρει δουλειά σε αυτό δεν τον προσλαμβάνει?

Βέβαια υπάρχουν και αυτοί που δουλεύουν 12 ώρες τη μέρα και αμείβονται για 8, εάν είναι τυχεροί. Πολλά μπορούμε να πούμε για αυτούς, να τους επαινέσουμε, να τους κατηγορήσουμε, να τους λυπηθούμε. Το μόνο σίγουρο είναι ότι αναγκάζονται να το κάνουν. Δεν είναι μαζοχιστές.

Μπορούμε να περιμένουμε να αλλάξουν τα πράγματα? Μπορούν, για παράδειγμα, οι μεταλλεργάτες στη Νάουσα που είδαν τα ορυχεία και τα μεταλλεία να κλείνουν σε μια νύχτα ως αποτέλεσμα της πραγματικά επαναστατικής ΠΑΣΟΚοσοσιαλιστικής πολιτικής να ελπίζουν ότι θα αλλάξει κάπως η κατάσταση? Για μένα μια είναι η λύση. Οργανώνεσαι μαζί με του συναδέλφους σου, καταλαμβάνεις τα ορυχεία και ξεκινάς τη δουλειά. Προσπαθείς να στήσεις και μια φόρμουλα επεξεργασίας της πρώτης ύλης όσο και όπως μπορείς και έπειτα να διοχετεύσεις το προϊόν στις αγορές. Να δεις για πότε θα το καταστήσεις ανταγωνιστικό και θα έχεις και δουλειά. Αν θα υπάρξουν αντιδράσεις? Βεβαίως και θα υπάρξουν. Και τα ΜΑΤ θα εμφανιστούν και ο στρατός μη σου πω. Ε και? Τι έχεις να χάσεις? Κατεστραμμένος δεν είσαι έτσι κι αλλιώς? Τι παραπάνω μπορούν να σου κάνουν? Να σου στερήσουν την ελευθερία σου? Γιατί, ήσουν ποτέ πραγματικά ελεύθερος?

Τσάγια!!!

Και καλούς απογόνους...

2010-10-28T20:47:00.000+03:00

Είτε είσαι μικρός, δηλαδή το παιδί κάποιου, είτε μεγάλος, οπότε πιθανόν να έχεις δικά σου παιδιά δεν μπορεί να μην έχεις πάρει μέρος στη σχετική συζήτηση μεταξύ των εκπροσώπων των γενιών για την οικογένεια, το γάμο, τα παιδιά και τα ρέστα.

Αυτό που ονομάζουμε χάσμα γενεών, για μένα δεν υφίσταται, αφού θεωρώ ότι η συνεννόηση και η κατανόηση είναι ατομικό και όχι συλλογικό χαρακτηριστικό, αλλά σίγουρα μπορεί ο οποιοσδήποτε επιθυμεί να εξετάσει λίγο πιο ψυχρά και αποστασιοποιημένα τα πράγματα να εντοπίσει σημαντικές διαφορές στη ζωή από γενιά σε γενιά.

Το θέμα που θα κουβεντιάσουμε απόψε, που δεν είναι άλλο από τη διαιώνιση του είδους μας (λέμε τώρα) κατέβηκε στην κούτρα μου εξ' αφορμής της Σουλτάνας. Ξεκίνησε λοιπόν η γνωστή κουβέντα περί οικογένειας, παιδιών, γονιών, παππούδων, εγγονιών. Το αναπάντητο ερώτημα σε κάθε περίπτωση παραμένει: "Στη δεδομένη περίοδο, πρέπει να κάνεις παιδιά?" Μην παρασύρεστε και δώσετε καταφατική απάντηση τόσο αβίαστα. Σκεφτείτε το λίγο...

Η προηγούμενη γενιά, που τώρα πενηνταρίζει και έχει μεγαλώσει τα παιδιά της διέθετε ορισμένα βασικά χαρακτηριστικά. Πήγαινε σε καλύτερα σχολεία και σχολές, είχε διπλώματα με αξία, έβρισκε δουλειά ευκολότερα, οπότε έφευγε από το σπίτι νωρίτερα, στεκότανε στα πόδια της ευκολότερα, είχε τα προς το ζειν, μπορούσε να μπει στη διαδικασία δημιουργίας οικογένειας γρηγορότερα και με ευνοϊκές συνθήκες. Αντίθετα, η σημερινή γενιά των τριαντάρηδων, πήγε στα πολύπαθα σχολεία μετά το '80, είδε τα πτυχία της να γίνονται κουρελόχαρτα, ίσως να μη βρήκε ακόμη δουλειά και να μην έφυγε από το σπίτι των γονιών. Ακόμη και να τη σκέφτεται την ανοικοδόμηση οικογένειας (γιατί για οικοδομή μιλάμε και θέλει μπράτσα), τι γίνεται παρακάτω? Ποιό είναι το επόμενο βήμα? Ποιά είναι η απάντηση στο προηγούμενο ερώτημα?

Μήπως είναι λάθος η ερώτηση? Μήπως δε θα έπρεπε να ρωτάω αν "πρέπει", αλλά αν "μπορείς" να κάνεις παιδιά?

Η Σουλτάνα πάντως είναι σε θέση να απαντήσει.

Τσάγια!!!

Ο λαοπλάνος...

2010-10-26T17:33:00.000+03:00

Πραγματικά, όσο αναλογίζομαι και θυμάμαι όλων των ειδών τους πολιτικούς του χωριού μας, αλλά και από όσα έχω μελετήσει σχετικά με τη στρατιωτικοπολιτική μας ιστορία, καταλήγω ότι δίπλα στη λέξη "λαοπλάνος" θα μπορούσαν να τοποθετηθούν πολλές και διάφορες φάτσες από το 2000 πΧ μέχρι σήμερα.

Δύο είναι τα πρόσωπα, τα οποία παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, παραπάνω για τις διαφορές και όχι τόσο για τις ομοιότητές τους. Ο Αλκιβιάδης της Αθήνας του Πελοποννησιακού Πολέμου και ο Αντρίκος της Ελλάδας του ΠΑΣΟΚ. Τι σχέση έχουν? Και οι δύο τα έκαναν "σκατά" εξαπατώντας και παραπλανώντας το "δήμο-λαό".

Ο Αλκιβιάδης καταγόμενος από αριστοκρατικό τζάκι είχε τρομερή ευφράδεια και μια ικανότητα να παρασύρει όσους τον άκουγαν να δημαγωγεί. Ο Αντρίκος καταγόμενος από πολιτικό τζάκι είχε το παπατζηλίκι στο αίμα του και χόρευε μέχρι και πεντοζάλη για να αφομοιωθεί από τους ντόπιους.

Ο πρώτος ως αριστοκράτης ήταν ιππέας κατά τη διάρκεια του πολέμου και κατάφερε να πείσει τους Αθηναίους ότι έπρεπε να εκστρατεύσουν στη Σικελία, όπου και έγινε το "έλα να δεις". Κι όλα αυτά δήθεν για το συμφέρον της πόλης, ενώ στη πραγματικότητα κοίταγε την πάρτη του και τις συνωμοσίες του με τους Σπαρτιάτες. Ο δεύτερος, αφού σπούδασε οικονομικά στο κέντρο του καπιταλισμού, παρουσιάστηκε ως σοσιαλεπαναστάτης και έγινε πρωθυπουργός του χωριού με τα γνωστά ευεργετικά αποτελέσματα.

Ο πρώτος εξορίστηκε μια δυο φορές και στο τέλος δολοφονήθηκε από τους Αθηναίους. Ο δεύτερος εξορίστηκε και πραγματικά πέρασε πολύ δύσκολες μέρες, όπως και ο γιος του που εξάντλησε τα "βιοπαλαιστικά" επαγγέλματα στην ξενιτειά, ενώ η συνέχιση του έργου του έχει εξοντώσει πολλούς Έλληνες.

Και οι δύο την έβρισκαν με την εξουσία και προσπαθούσαν να τη διατηρήσουν με κάθε τρόπο. Ο Αντρίκος τάϊζε όλους τους συναγωνιστές του με χρυσά κουτάλια, ώστε σήμερα να μην έχουμε μασέλα να μασήσουμε λίγη ψίχα από ψωμί. Ο Αλκιβιάδης δεν είχε ανάγκη τα λεφτά, είχε μπόλικα. Τον ένοιαζε η υστεροφημία του αλλά περισσότερο πως θα αξιοποιούσε το παμπόνηρο μυαλό του κι έτσι πήξαμε στις δολοπλοκίες. Ο Αντρίκος είχε μια μεγάλη αδυναμία στις...γυναίκες, και δει στις ιπτάμενες.

Τόσο όμοιοι μα και τόσο διαφορετικοί.

Τσοβόλα δώστα όλα.

Τσάγια!!!

Θα ήταν παράνομες...

2010-10-23T16:24:00.000+03:00

Νά' μαστε πάλι λοιπόν δυο βδομάδες πριν από τις εκλογές, τις περιφερειακές βεβαίως βεβαίως. Κάθε υποψήφιος κάνει τις δηλώσεις του, όλοι μαζί συμφωνούν ή διαφωνούν και οι υπόλοιποι πρέπει να αποφασίσουν και να ενεργήσουν ανάλογα. Και λέω να ενεργήσουν και όχι να ψηφίσουν, διότι δε θεωρώ πως ντε και καλά πρέπει να σπεύσουν στις κάλπες. Άλλωστε, η τελευταία φορά που στο χωριό μας η φράση "υποχρεωτική πολιτική ψήφος" είχε κάποιο ουσιαστικό νόημα, οι άνθρωποι φορούσαν χλαμύδες, έγραφαν σε περγαμηνές και ταξίδευαν με τριήρεις. Τυχαίο??? Δε νομίζω!!!

Κάποιος πολύ σοφότερος τόνιζε ότι "αν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν τον κόσμο, θα ήταν παράνομες". Ο συγκεκριμένος ΤΥΠΟΣ βέβαια με τη γενικότερη "υπόσταση" που κουβάλαγε στα παντελόνια του εκείνη την εποχή μπορούσε αυτό το τσιτάτο να το υποστηρίξει και εμπράκτως.

Από τις αρχές της οργανωμένης ανθρώπινης κοινωνίας σε κάθε κοινωνικοπολιτικό σύστημα, πρωτόγονο κομουνιστικό, δουλοκτητικό, φεουδαρχικό, αστικό-καπιταλιστικό, οι εκάστοτε εκλογικές διαδικασίες εξυπηρετούσαν εντελώς διαφορετικούς σκοπούς. Ο εκμεταλλευτής πάντοτε προσπαθεί να συντηρήσει την υπάρχουσα κατάσταση, ενώ ο εκμεταλλευόμενος να βελτιώσει τη θέση του όσο περισσότερο μπορεί. Ένας ΤΥΠΟΣ μόνο μπορεί να υπερηφανεύεται ότι δύναται να χρησιμοποιήσει τις εκλογές ως "μοχλό πίεσης". Ο ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ! Αυτός δηλαδή που κοιμάται με το περίστροφο κάτω από το μαξιλάρι, που ζει τουλάχιστον ως "ημιπαράνομος" και που είναι έτοιμος ανά πάσα στιγμή να πεθάνει προκειμένου να καταστρέψει ό, τι ξεπερασμένο προσπαθούν να συντηρήσουν. Αυτός μπορεί να καταλάβει πόσο σημαντικές αλλά και ασήμαντες ταυτόχρονα είναι οι εκλογές. Αυτός ξέρει ότι η χρήση βίας είναι εντέλει αναπόφευκτη, όχι σαν προϋπόθεση αλλά ως "αναγκαίο κακό" της κοινωνικής εξέλιξης.

Το βασικό ερώτημα λοιπόν είναι "τι ακριβώς μπορεί να αποτελέσει η ψήφος"?

Σίγουρα, μπορεί να γίνει ένα "βήμα" μπροστά στην ανθρώπινη συνείδηση όταν αξιοποιηθεί καταλλήλως. Σίγουρα, μπορεί να γίνει μέσο εξυπηρέτησης προσωπικών επιδιώξεων. Σίγουρα, μπορεί να γίνει μέσο "ξεπλύματος" και αθώωσης πολιτικών εγκλημάτων.

Χρειάζεται ο εξουσιαστής την εκλογική επιβεβαίωση? Ασφαλώς ΟΧΙ! Τον επηρεάζει καθόλου η επιδοκιμασία ή η αποδοκιμασία μέσω των εκλογών? Ασφαλώς ΟΧΙ! Πρέπει να φοβάται? Ασφαλώς ΝΑΙ! Όταν ο ΤΥΠΟΣ με τη μεγάλη "υπόσταση" πολλαπλασιαστεί και κατακλύσει το χωριό μας. Τότε, ο φόβος του θα είναι καθημερινός! Τότε, ακόμη κι αυτόν δε θα τον νοιάζει το εκλογικό αποτέλεσμα, διότι ανά πάσα στιγμή θα κινδυνεύει να χάσει πολύ περισσότερα από μία ψήφο.

Τις "υποστάσεις" παρά πόδα λοιπόν αδέρφια...

Τσάγια!!!

Ο Μετανάστης...

2010-10-14T11:43:00.000+03:00

Φαντάσου μια ασπρόμαυρη ταινία του ελληνικού κινηματογράφου με πρωταγωνιστές τους Φούντα, Ξανθόπουλο, τα τρένα και τα βαπόρια να σφυρίζουν λίγο πριν το ταξίδι για Αμερική και Γερμανία, τα λευκά μαντίλια από συγγενείς και φίλους να ανεμίζουν και τη φωνή του Στέλιου να ακούγεται σε ένα τραγούδι πονεμένο, συγκινητικό.

Μόλις φέρεις λοιπόν αυτές τις σκηνές στο μυαλό σου και φανταστείς την ιστορία να εξελίσσεται, παρακαλώ πάτα ένα "delete" και διέγραψέ τα όλα από το σκληρό δίσκο, διότι το σημερινό άρθρο δεν έχει καμία σχέση με τα παραπάνω.

Πριν είκοσι χρόνια περίπου, κατά τη διάρκεια μιας από τις ένδοξες κυβερνητικές θητείες του ευεργετικού ΠΑΣΟΚοσοσιαλισμού στη χώρα μας, υπήρχε ο επιχειρηματίας "Λ" που χρώσταγε στο ΙΚΑ και στην Εφορία τα μαλλιοκέφαλά του. Την ίδια στιγμή, στα εργοστάσιά του εργαζόντουσαν μερικές δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι. Όταν ήρθε η ώρα να πληρώσει, καλεί στο τηλέφωνο τον Αντρίκο και του λέει, "ή μου σβήνεις τα χρέη ή κλείνω τα εργοστάσια και τα μεταφέρω σε άλλη χώρα των Βαλκανίων". Ο Αντρίκος, σαν γνήσιος επαναστάτης, όπως ήταν φυσικό είπε "άμπρακατάμπρα" και τα χρέη του "Λ" εξαφανίστηκαν. Το αμέσως επόμενο βήμα του εργοστασιάρχη ήταν να κλείσει τα εργοστάσια έτσι κι αλλιώς και να τα μεταφέρει στη Βουλγαρία, αφήνοντας στο δρόμο 20.000 εργάτες σε μια νύχτα.

Θυμήθηκα αυτή την ιστοριούλα με αφορμή ενός από τα τρομερά ρεπορτάζ του δίδυμου των Πουλιτζεράτων, για τους οποίους έχουμε ξανασυζητήσει. Πέντε εργάτες από τη Μακεδονία λοιπόν, δουλεύουν σε ελληνικό εργοστάσιο στη Βουλγαρία με μηνιαίες αποδοχές 300 ευρώ. Εμφανίζεται στην κάμερα ο ιδιοκτήτης και ως άλλος πρωταγωνιστής στην ταινία ο "Ξενιτεμένος", τονίζει ότι ένα στέλεχος για την επιχείρησή του στην Ελλάδα θα έπρεπε να το αμοίβει με 1500 ευρώ, ενώ τον ίδιο άνθρωπο στη Βουλγαρία τον πληρώνει 350. Κάτω από αυτό το δυσβάσταχτο πραγματικά βάρος αποφάσισε να ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΕΙ! Βέβαια, δεν ανέφερε τίποτα για τα πιθανά χρέη του, όπως δεν ανέφερε τίποτα και για την επιδότηση που πήρε από την ίδια την ελληνική κυβέρνηση, προκειμένου να μεταφέρει την επιχείρηση στη Βουλγαρία. Διότι, εμείς οι Έλληνες, ως γνήσιοι κοσμοπολίτες, πληρώνουμε εκτός από τα χρέη των λαμόγιων και τα έξοδα προκειμένου οι κύριοι να μεγιστοποιούν το ρυθμό κερδοφορίας τους σε εξωτικά μέρη!

Σα να στέλνω για διακοπές στις Σεϋχέλες με δικά μου έξοδα το διαρρήκτη που μπούκαρε και άδειασε το σπίτι μου πριν μια βδομάδα. Δεν υπάρχει ΣΩΤΗΡΙΑ!

Τσάγια!!!

Το Μοναστήρι νά' ν' καλά...

2010-10-12T16:26:00.000+03:00

Ο τίτλος του σημερινού άρθρου συνήθως χρησιμοποιείται σαν μια λαϊκή έκφραση που ταιριάζει γάντι με περιστατικά ερωτικής απογοήτευσης, τα οποία μπορούν να συμβούν στον καθένα. Ταιριάζει ακόμη καλύτερα όμως σε περιπτώσεις υποθέσεων, όπως της περιβόητης μονής Βατοπεδίου και των ανταλλαγών με το δημόσιο.

Τα τελευταία τρία χρόνια λοιπόν, ψάχνουν οι τριακόσιοι (ο Λεωνίδας λείπει δυστυχώς) να βρουν αν υπήρξε κομπίνα, δόλος, ζημία του δημοσίου, ανομία στις συμφωνίες για τη λίμνη Βιστωνίδα και τις παραλήμνιες εκτάσεις. Όπως βέβαια ήταν απόλυτα φυσικό, αποτέλεσμα απόδοσης συγκεκριμένων ευθυνών και τιμωρίας συγκεκριμένων προσώπων δεν προκύπτει και δε θα προκύψει ούτε μελλοντικά. Καθόλου παράξενο, αν αναλογιστεί κανείς ότι τα ελληνικά πολιτικά σκάνδαλα διαχρονικά εμφανίζονταν, εξελίσσονταν και ολοκληρώνονταν αυτεξούσια (σαν αυτοδιαχειριζόμενα στέκια ένα πράγμα) χωρίς να κρύβεται κανένα φυσικό πρόσωπο πίσω τους. Τα παραδείγματα είναι άπειρα, οπότε ας μην επεκταθώ.

Το ζήτημα στη συγκεκριμένη υπόθεση, αλλά και γενικότερα όσον αφορά την εκκλησιαστική και μοναστηριακή περιουσία, δεν είναι αν η εκάστοτε μονή εκμεταλλεύεται ποικιλοτρόπως τη δεδομένη περιουσία, αλλά γιατί τη διαθέτει.

Ασφαλώς όταν λέω γιατί τη διαθέτει, δε ζητάω να μου αναφέρει κανείς το σχετικό κατεβατό περί χρυσοβούλων, τουρκοκρατίας κ.λπ. Δε με ενδιαφέρει καθόλου η διαδικάσια απόκτησης της περιουσίας, όπως ούτε και οι λόγοι που τη συσσώρευσαν στα χέρια μοναχών και παπάδων.

Αλλά πραγματικά, θα ήθελα να μου συστήσει κάποιος, να με φέρει σε επαφή, να κανονίσει ρε αδερφέ ένα bussiness meeting με εκείνον το Θεο, ο οποίος ενδιαφέρεται για χωράφια, εκτάσεις, ατομικές ιδιοκτησίες, μετοχές και marketing. Με εκέινον το Θεό, που ξύπνησε ένα όμορφο πρωί και αναλογίστηκε, γιατί να μην έχω μια πόλη, μια συνοικία δική μου εκεί στην ηλιόλουστη Ελλάδα και συνεννοήθηκε με τους παπάδες ώστε να πράξουν τα δέοντα. Τα δέοντα, ασφαλώς, είχαν σαν αποτέλεσμα τα 2/3 της έκτασης του Περιστερίου να ανήκουν στην εκκλησία.

Ποιός είναι τελικά εκείνος ο Θεός, οι εντολοδόχοι του οποίου την ίδια ώρα που πέφτει πείνα και εξαθλίωση ζουν πλουσιοπάροχα, παίζουν στο χρηματιστήριο και δεν τους καίγεται καρφάκι.

Παρακαλώ τη γραμματέα του να μου κλείσει ένα ραντεβού, διότι έχω κάποιες πολύ ενδιαφέρουσες και επικερδείς προτάσεις να του κάνω.

Τσάγια!!!

Θέατρο σκιών...

2010-10-08T15:26:00.000+03:00

Το παραβάν στήθηκε, οι μουσικοί πήραν τη θέση τους πίσω από τη σκηνή, το τραγούδι του Καραγκιόζη ξεκίνησε να παίζει σε μια παράσταση που διαρκεί τουλάχιστον 200 χρόνια σε αυτό τον τόπο.

Το τελευταίο μέρος της φαρσοκωμωδίας θα μπορούσε να αναφέρεται στον πρωταγωνιστή Καραγκιόζη που ανακρίνει τα τεμπελόπαιδά του για τις κουτσουκέλες τους. Μήπως διαφέρει αυτή η εικόνα από τα δελτία ειδήσεων που καθημερινά ρωτάνε αν ήξερε ο ΓιωργοΚωστάκης για τα χρέη? Μιλάμε για μεγάλο ταλέντο στην ηθοποιία. Αναρωτιούνται όλοι οι "έγκριτοι" λες και προσπαθούν να βρουν πετρέλαιο. Το μυαλό του μπαρμπαΜήτσου έτσι κι αλλιώς έχει φύγει για μακρινό ταξίδι προ πολλού.

Και το ερώτημα είναι: Έχει καμιά σημασία αν ήξερε ή όχι? Έχει καμιά σημασία αν ό, τι έγινε, έγινε τυχαία, από λάθος ή επίτηδες και σχεδιασμένα? Θα άλλαζε κάτι? Για να αναγνωριστεί σε κάποιον το δικαίωμα του λάθους, δεν πρέπει να έχει κάποιες στοιχειώδεις ικανότητες? Ποιό είναι το προσόν του ΓιωργοΚωστάκη? Το άρμεγμα???

Οι ομοιότητες με το θέατρο σκιών είναι τόσο εμφανείς που πρέπει κανείς να είναι τυφλός για να μην τις βλέπει. Πόσες φορές δεν ακούς κυραΚατίνα τον εκάστοτε πρωταγωνιστή να σου λέει, "μου χρωστάς δύο, σου χρωστάω τέσσερα, δώσε μου έξι και είμαστε πάτσι"? Απλά, ο "ευχαριστώ την Αμερική", πριν κάποια χρόνια, αυτό το σημείο του θεατρικού το άναγε σε πραγματική επιστήμη. Της έδωσε και όνομα. ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΛΟΓΙΣΤΙΚΗ!!!

Το ζητούμενο είναι πότε θα εμφανιστεί ο μπαρμπαΓιώργος. Διότι μέχρι στιγμής, απουσιάζει, είναι εξαφανισμένος. Πρέπει να δηλώσει παρόν και να αρχίσει τα κατακέφαλα. Αλλά οι σφαλιάρες πρέπει να έχουν διάρκεια, διότι ο Καραγκιόζης συνεχώς θα αναγεννάται.

Ποιό είναι το πρόβλημα? Ποιός θα παίξει το ρόλο του φουστανελά με το στυλιάρι? Έχετε κοιταχτεί τελευταία στον καθρέφτη και δεν εντοπίζετε κανέναν?

Τσάγια!!!

Άγνωστη φήμη...

2010-10-07T18:58:00.000+03:00

Σήμερα θα ντυθώ παραμυθάς και θα διηγηθώ μια ιστορία χωρίς λύκο και χωρίς αίσιο τέλος.

Φανταστείτε ότι υπάρχει μια επιστημονική μέθοδος πραγματικά επαναστατική. Μια μέθοδος που μπορεί να δώσει τη δυνατότητα θεραπείας ποικίλων θεμάτων, προβλημάτων, ασθενειών. Μια μέθοδος που δύναται να υποκαταστήσει σε μια νύχτα πραγματικά τις υπάρχουσες συμβατικές μεθόδους που καταπιάνονται με τα ίδια ζητήματα.

Μιλάμε για ένα αναπτυσσόμενο σύστημα που "κινείται" τουλάχιστον 100 φορές ταχύτερα από τα υπάρχοντα και κοστίζει 10 φορές λιγότερο. Μια εφαρμογή που μπορεί εν δυνάμει να χρησιμοποιηθεί από έναν μέσο άνθρωπο χωρίς κάποια ιδιαίτερη κατάρτιση ή εκπαίδευση.

Το συγκεκριμένο προϊόν είναι φημισμένο σε όλο τον κόσμο. Η φήμη του μάλιστα προηγείται των υπαρχουσών δυνατοτήτων του πολύ περισσότερο από όσο θα μπορούσε κανείς να φανταστεί. Εφαρμόζεται ή θέλουν να εφαρμοστεί σε χώρες όπως η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Ρωσία, οι ΗΠΑ, το Αζερμπαϊτζάν, η Αυστραλία, η Κύπρος.

Στη χώρα παραγωγής και καταγωγής του όμως, η φήμη του είναι πραγματικά ΑΓΝΩΣΤΗ!

Για ποιά χώρα μιλάμε άραγε? Όποιος το βρει θα κερδίσει ένα λουκουμάκι.

Τσάγια!!!

Παιδεία από Απαίδευτους...

2010-09-29T10:14:00.000+03:00

Πραγματικά προσπαθώ να αντισταθώ και να μην τσιμπάω σε ό, τι συμβαίνει στην τραγελαφική πολιτική καθημερινότητα του χωριού μας, ίσα ίσα για να μην καταντήσω γραφικός, φωνακλάς, κολλημένος με τη μπάλα. Ορισμένες φορές τα καταφέρνω, αλλά τις περισσότερες βγαίνω από τα ρούχα μου. Κάποια στιγμή θα βάλω μυαλό. Ελπίζω απλά να μην είναι αργά!

Τις τρεις τελευταίες μέρες ακούω, παρακολουθώ, διαβάζω τα σχέδια της κυβέρνησης Γιωργάκη για την παιδεία. Μεταρρύθμιση κύριοι! Έτσι, με έναν απλό υπολογισμό, πρέπει να αποτελεί την 5η μεταρρύθμιση στην τελευταία 10ετία. Εάν η Παιδεία ήταν καμιά γκομενίτσα, τότε άνετα ο εκάστοτε Γιωργάκης θα της αφιέρωνε το άσμα: 'Επιστροφές, καταστροφές, έχω για σένα κάνει πολλές'. Τυχαίο? Δε νομίζω!

Εξηγούμαι αμέσως...

Υπάρχει κανένας από εσάς τους τζογαδόρους, που θα πόνταρε στα άλογα 'Γιωργάκης', 'Κωστάκης', 'Μαριέτα', 'Αρσένης', 'Ευθυμίου', 'Πάγκαλος', 'Σπηλιωτόπουλος', 'Σημίτης' ή 'Διαμαντοπούλου', προκειμένου να τερματίσουν πρώτα στον ιππόδρομο της Παιδείας? Γίνεται, χωρίς προπόνηση, με τα ψέματα δηλαδή, να τρέξεις κατοστάρι?

Βγαίνει λοιπόν η μικρή Αννούλα (λες να έχει καμιά σχέση με τα γνωστά ανέκδοτα?) και παρουσιάζει τον 5ο κύκλο της σειράς 'Αμάρτησα για το ΤΕΙ μου' που περιλαμβάνει τα παρακάτω επεισόδια:

4 μαθήματα στην 3η Λυκείου και κατάργηση των εξετάσεων εισαγωγής στα Πανεπιστήμια με τη μορφή που τις γνωρίζαμε. ΟΜΟΡΦΑ.
Κατάργηση, συγχώνευση τμημάτων με κριτήριο τον Καλλικράτη. Εδώ ακούγεται το 1ο βογκητό στη σειρά. Όταν το σχέδιο είναι χωροταξικό και όχι ακαδημαϊκό, ο Τιτανικός είναι ήδη καβάλα στο παγόβουνο. Το γεγονός ότι ο Αντρίκος από την εποχή του 'ΔΩΣΤΑ ΟΛΑ' είχε ξεκινήσει να φτιάχνει σχολές και παρασχολές σε κάθε χωριό μόνο και μόνο για τις γκαρσονιέρες και τις καφετέριες, δε σημαίνει ότι πρέπει με το ίδιο κριτήριο να καταργηθούν.
Εισαγωγή, όχι σε τμήματα, αλλά σε σχολές. ΟΜΟΡΦΑ.
Εισαγωγή μάνατζερ στις σχολές. Ακριβώς σε αυτό το σημείο ξεκινάει η δράση στη σειρά. Απαγωγές, περίστροφα και λύτρα. Το μόνο που μπορεί να δουλέψει στο ελληνικό πανεπιστήμιο είναι το 'FOOTBALL MANAGER' για να παίζουν τα πιτσιρίκια των παρατάξεων. Η επιστήμη και η εκπαίδευση δεν έχουν προϋπολογισμό κύριοι. Έχουν ανάγκες που πρέπει να καλύπτονται!
Κάθε φοιτητής θα κουβαλάει τον οικονομικό του φάκελο και με τα δανειάκια του θα πληρώνει δίδακτρα, σίτιση, στέγαση κ.λπ. Αυτό σημαίνει, κύριοι ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΕΣ, ότι οι ταξικοί φραγμοί και διαχωρισμοί στην παιδεία θα βαθύνουν ακόμη περισσότερο. Όχι άλλο ΠΑΣΟΚοσοσιαλισμό ρε παιδιά. Μη μας ευεργετείτε τόσο!

Για το ζήτημα της αξιολόγησης επιφυλάσσομαι, διότι θέλει μεγάλη ανάλυση.

Πώς να χτίσει το οικοδόμημα της Παιδείας ο απαίδευτος? Όχι, δεν είναι θέμα προσώπων, αλλά πολιτικής. Όμως, ακόμη και με χιουμοριστική διάθεση, όταν διαβάζεις το εξής σχόλιο τι καταλαβαίνεις? Γιωργάκης: 'Υπάρχουν ελληνικές λέξεις που δε μεταφράζονται, όπως το μεράκι και η ντομπροσύνη' (κλόπυ ράιτ εφάρμοσα). Που τις είδες της ελληνικές λέξεις ρε καθαρόαιμο άτι πρωταθλητισμού? Αυτός θα φτιάξει την ελληνική παιδεία! Με τις υγείες μας!

Τσάγια!!!

Marinaleda...

2010-09-15T12:41:00.000+03:00

Είχα σκοπό να γράψω νωρίτερα για αυτό το χωριό της Ανδαλουσίας, αλλά το κάνω σήμερα διότι για κακή μου τύχη παρακολούθησα το τελευταίο μισάωρο μιας πρωινής εκπομπής, όπου είχαν καλεσμένο τον κομμουνιστή δήμαρχο Χουάν Μανουέλ Σάντσες Γκορντίγιο.

Ας ξεκινήσω με την κατάληξη του ενός από τους δύο παρουσιαστές στο κλείσιμο της εκπομπής: "Σας μεταφέραμε σε κάτι διαφορετικό, σε μία ουτοπία, αν υποθέσουμε ότι λειτουργούν έτσι τα πράγματα". Πάνω σε αυτή την πρόταση θα κουβεντιάσουμε για κάποια ερωτήματα, αλλά πρώτα ας περιγράψω τι συμβαίνει στην κοινότητα της Marinaleda και τι ειπώθηκε στην εκπομπή.
Η κοινότητα αριθμεί 2500-3000 κατοίκους, δεν έχει ανεργία, δεν έχει αστυνομικούς και τα σπίτια της νοικιάζονται με 15 ευρώ το μήνα. Ο
δήμαρχός της επανεκλέγεται εδώ και 31 χρόνια και σε ερώτηση του περίφημου δημοσιογράφου, "μα καλά, δεν επιτρέπεται η ατομική ιδιοκτησία, πώς είναι δυνατόν?", εκείνος απάντησε, "η γη δεν ανήκει σε κανέναν, η γη δεν αγοράζεται, η γη ανήκει σε όλους". Επόμενη απορία του ίδιου αδέκαστου κυνηγού ειδήσεων ήταν: "Οι αντίπαλοί σας σας κατηγορούν για δικτάτορα..." Ο δήμαρχος απλά είπε: "Γίνονται ελεύθερες εκλογές κάθε 4 χρόνια και εκλέγομαι με περίπου 75% των ψήφων", για να καταλήξει ο φωστήρας, "ε, έχετε μια πλειοψηφία".

Στη Marinaleda λοιπόν, η στέγαση, η εργασία, ο πολιτισμός, η εκπαίδευση και η υγεία θεωρούνται δικαίωμα. Μια θέση στον παιδικό σταθμό με όλα τα γεύματα κοστίζει 12 ευρώ το μήνα. Ο Γκορντίγιο με περηφάνια τονίζει πως "εδώ δεν έχουμε χωροφύλακες, θα ήταν μια άχρηστη σπατάλη", σε ερώτηση για τη ασφάλεια των πολιτών. Σε επόμενη ερώτηση για τη φορολογία, απαντά ότι "ναι, καταβάλουμε φόρους στην κυβέρνηση, αλλά όταν εκείνη τους αυξάνει εμείς μειώνουμε τους αντίστοιχους της κοινότητας, ώστε να μην επιβαρύνουμε τον κόσμο".

Την εβδομάδα που άλλες πολεις στη Ισπανία γιορτάζουν το Πάσχα, στη Marinaleda γιορτάζουν την ειρήνη, χωρίς βέβαια να απαγορεύεται και η θρησκευτική λιτανεία, η οποία πάντα είναι διακριτική, με την πομπή της να περνάει από τους δρόμους του χωριού. "Ο δήμαρχός τους είναι τρελός", λένε στο γειτονικό χωριό. "Ενώ εμείς οι άλλοι Ισπανοί κάνουμε θρησκευτικές λιτανείες, εκείνοι κάνουν επί 5 μέρες πάρτι". Πολλοί νέοι από τη Σεβίλλη, τη Γρανάδα, τη Μαδρίτη, πηγαίνουν για να γιορτάσουν με τους χωρικούς της Marinaleda.

Η τελειωτική, από όλες τις απόψεις, ερώτηση της δημοσιογραφάρας ήταν: "Εσείς εκεί οι κομμουνιστές έχετε ωραίες γυναίκες"? Ο Γκορντίγιο έσκασε στα γέλια και είπε: "Όσο ωραίες είναι και οι δικές σας".

Το σημαντικότερο μέρος της ιστορίας είναι το οικονομικό σκέλος. Ο αγροτικός συνεταιρισμός El Humoso, η έκταση του οποίου απαλλοτριώθηκε το 1986 από έναν τσιφλικά είναι η κύρια πηγή δουλειάς και εσόδων. Αποτελείται απο περίπου 12000 στρέμματα γης και οι συνεταίροι εργάζονται 39 ώρες τη εβδομάδα, από τη Δευτέρα ως το Σάββατο. Οι συγκομιδές συσκευάζονται στο μικρό εργοστάσιο Humar Marinaleda που βρίσκεται στη μέση του χωριού και στο οποίο εργάζονται περίπου 60 γυναίκες και 4-5 άντρες. Τα προϊόντα πωλούνται κυρίως στην Ισπανία. Τα έσοδα του συνεταιρισμού δε μοιράζονται, αλλά επενδύονται και πάλι στο συνεταιρισμό για να δημιουργηθούν δουλειές. Γι' αυτό στο χωριό δεν υπάρχουν άνεργοι. Όμως ακόμη και σε εποχές που δεν υπάρχουν αρκετές γεωργικές δουλειές για όλους, οι μισθοί καταβάλλονται.

Ας κουβεντιάσουμε λοιπόν για ορισμένα ερωτήματα, σχετικά με το δημοσιογράφο. Πού την παρατήρησες τη ουτοπία κύριε Πουλιντζεράτε? Γιατί δεν αμφισβητείς με την ίδια ευκολία τις δηλώσεις των στελεχών της κυβέρνησης Γιωργάκη, που φιλοξενείς καθημερινά στο πλατό? Συγκρίνοντας αυτά που ζεις καθημερινά με αυτά που σου περιέγραψε ο δήμαρχος που καταλήγεις? Η Ελλάδα είναι ο παράδεισος? Γιατί παρακαλώ καθ' όλη τη διάρκεια της συνέντευξης είχες τίτλο "το τελευταίο κομμουνιστικό μέρος στον κόσμο"? Τί φοβάσαι επιτέλους? Ότι ο Γιωργάκης δεν είναι σοσιαλιστής? Τί φοβόμαστε όλοι μας κύριοι και κυρίες? Πόσο χειρότερα πρέπει να γίνουν τα πράγματα για να ξυπνήσουμε επιτέλους?

Τσάγια!!!

Τύλιγε σουβλάκια...

2010-09-08T16:08:00.000+03:00

Πώς το έλεγε εκείνο το ωραίο ο Τσάκωνας...6 χρόνια στο δημοτικό κι 6 χρόνια στο γυμνάσιο...??!!!

Ακριβώς έτσι είναι τα πράγματα για όσους είναι γεννημένοι μετά το 1980, τουλάχιστον. Σχολεία, φροντιστήρια, ιδιαίτερα, πανεπιστήμια, εξετάσεις και δώστου εξετάσεις. Πτυχία, διπλώματα, ενδεικτικά, μεταπτυχιακά, διδακτορικά και δώστου χαρτούρα. Κι όλοι, αργά ή γρήγορα, αναρωτιούνται: 'Μα καλά, γιατί τα έκανα όλα αυτά??? Πόσο μαλάκας μπορεί να ήμουν???'

Το άσχημο είναι ότι σε αυτή τη χώρα που τους έλαχε να ζουν, όλοι τους έχουν δίκιο. Βεβαίως κι έχουν δίκιο! Όταν σπουδάζεις και το κωλοχανείο στο οποίο ζεις σε προορίζει για πιτσαδώρο (δεν έχω κανένα πρόβλημα με τους πιτσαδώρους), τι να τα κάνεις και τα πτυχία και τις σπουδές? Και, σας παρακαλώ πολύ, μη μου πει κανένας 'μα, δεν εκτιμάς τη γνώση' και άλλα τέτοια κουραφέξαλα. Βεβαίως και την εκτιμώ, αλλά είναι δεδομένο επίσης ότι δεν απαιτείται να σπουδάσεις για να την αποκτήσεις. Όταν προσπαθείς να γίνεις επιστήμονας πρέπει να υπάρχει κι ένα σχέδιο αξιοποίησής σου.

Τί είπα πάλι ρε? Δε διορθώνομαι τελικά. Ποιός να το καταστρώσει το σχέδιο? Ο Γιωργάκης, ο Κωστάκης ή ο Όλι Ρεν (πρωτάθλημα θα πάρουμε με Ίβιτς και Σορλέν, που φώναζαν τα ΠΑΟΚια)? Όχι ότι δεν έχουν κι αυτοί τα δικά τους. Βεβαίως και έχουν και μάλιστα μακρόπνοα. Να υπάρχει μια θέση εργασίας και να την ζητάνε καμιά τριακοσαριά νέοι με ένα κάρο πτυχία και στο τέλος να την παίρνει ο φθηνότερος.

Αυτό είναι το μέλλον σας πιτσιρικάκια. Γι' αυτό βάλτε το κεφάλι σας κάτω και στύψτε το μυαλό σας, πως θα εξαφανίσετε όλα αυτά τα τεμπελόσκυλα που σας μαντρώνουν τη ζωή καθημερινά, με τη μάντρα να στενεύει ολοένα και περισσότερο! Διαφορετικά, ξεκινήστε, σαν τον παλίκαρο που τυλίγει σουβλάκια σε λαδόκολλες με τη φωτοτυπία του πτυχίου του.

Τσάγια!!!

Η χώρα του ΔΗΘΕΝ...

2010-09-05T17:17:00.000+03:00

Δεν ξέρω αν είναι γνώρισμα της σημερινής εποχής, αν και μέσα μου πραγματικά το ελπίζω, διότι δεν μπορώ να φανταστώ πως οι προηγούμενες γενιές ζούσαν (σ)την ίδια κατάσταση.

Πώς είναι δυνατόν η επιβίωσή μου να εξαρτάται από το πόσο καλός ψεύτης είμαι? Πώς είναι δυνατό να πρέπει να μετατραπώ σε σύγχρονο Αίσωπο, δηλαδή λαμόγιο νεοελληνιστί, προκειμένου να ζήσω άλλη μια μέρα?

Σκεφτείτε το λίγο. Παρατηρήστε το περιβάλλον σας, τους γύρω σας, για να μην πω τους εαυτούς (ανάλογα τη μάσκα) σας και παρεξηγηθείτε. Πόσοι δουλεύουν σε μια δουλειά χωρίς νόημα, όπου πρέπει να παριστάνουν κάποιον άλλο? Πόσοι είναι φίλοι με κάποιον μόνο για όσο καιρό μπορούν να επωφεληθούν, έχοντας λαμβάνειν από αυτόν? Πόσοι, ενώ στην πραγματικότητα είναι μίζεροι, όταν βρεθούν ανάμεσα σε κόσμο παριστάνουν τους νταήδες, τους κοσμογυρισμένους, τους ξερόλες...τους ΔΗΘΕΝ? Πόσοι προσπαθούν να εξαπατήσουν καθημερινά το γείτονα, το συγγενή για ένα κομμάτι γη, για ένα μερτικό περιουσία? Ακόμη ακόμη, πόσοι ντύνονται ήρωες, λεφτάδες, ρομαντικοί μόνο και μόνο για να γαμήσουν (παρακαλώ μη σοκάρεστε)?

Όλοι αυτοί οι 'όσοι', που δεν είναι λίγοι, λένε και μια αλήθεια. Τότε όλοι εσείς πέφτετε από τα σύννεφα και λέτε 'δεν είναι δυνατόν'. Από πού προέκυψε μια τέτοια θρασύτατη συμπεριφορά? Ακριβώς επειδή, έχει βρεθεί ήδη το επόμενο παιδί-θύμα που πρέπει να βάλει για ύπνο ο παππούς-παραμυθάς. 'Καβατζώθηκε' ο παππούς, που θά' λεγε και ο Κωστάκης. Μόνη εξαίρεση σίγουρα αποτελούν οι εκάστοτε κυβερνώντες. Αυτοί δεν παθαίνουν ποτέ κρίσεις ειλικρίνειας. Αφού τον βλέπω τον Γιωργάκη και λέω, 'είσαι γεννημένος για μπαρμπούτσαλα αγόρι μου'. Κι αυτό διότι, για τον κάθε Γιωργάκη, τα 'παιδιά' είναι πολλά και απλά ανακυκλώνονται.

Ας μη με ρωτάνε λοιπόν, συγγενείς και φίλοι, γιατί άραγε είμαι 'μόνος'. Διότι, αγαπητοί κύριοι, δεν μπορώ να γίνω ΔΗΘΕΝ σαν κι εσάς!

Τσάγια!!!

Ο πατριώτης...

2010-09-02T16:21:00.000+03:00

Έχω την εντύπωση ότι στις μέρες μας η λέξη 'πατριώτης' είναι τουλάχιστον παρεξηγημένη. Γεγονός λογικό αν αναλογιστεί κανείς το μέγεθος και την ένταση της πλύσης εγκεφάλου που δέχεται καθημερινά σε αυτό το φρενοκομείο που ζούμε.

Έχουν κάνει, λοιπόν, το μυαλό του μπάρμπα-Μήτσου κιμά. Καθημερινά τον βάζουν στη διανοητική πριονοκορδέλα και κάνουν το λιγοστό ενεργό του νου αλοιφή για κάλους. Πρέπει να πιστέψει ότι ο 'πατριώτης' είναι ο υπάκουος, κυβερνοπατριδοσεβούμενος ανθρωπάκος που δε σηκώνει κεφάλι ποτέ. Αυτός που έχει αναπτύξει καμπούρα και τη νεοελληνική, γνωστή ως 'ερυθροσβερκίαση', ασθένεια από τις πολυάριθμες σφαλιάρες που δέχεται καθημερινά χωρίς να αντιδρά. Αυτός που τη γλώσσα του τη χρησιμοποιεί μόνο όταν μασουλάει το γενετικά τροποποιημένο φαί του ή προκειμένου να φιλήσει καμιά κατουρημένη ποδιά. Και το πιστεύει...

Για μένα, ο 'πατριώτης' πρέπει να έχει το βλέμμα και το κεφάλι ψηλα. Να αντιστέκεται όταν αντιλαμβάνεται πως παύει να αποτελεί ελεύθερο άνθρωπο. Να παίρνει το 'όπλο' όταν παρακολουθεί τη μετατροπή της πατρίδας του σε προτεκτοράτο, σε πορνείο των γειτόνων, σε άγονο χωράφι.

Το θέμα είναι όμως το εξής: Έχει ο μπάρμπα-Μήτσος τη δυνατότητα να αντιλαμβάνεται αυτά τα πράγματα και να αντιδρά ή είναι συννένοχος σε αυτή την κατάσταση και τον βολεύει? Τελικά, σε μια πατρίδα χωρίς προοπτική μπορούν να επιβιώσουν 'πατριώτες'?

Τσάγια!!!

Ο Θεόφραστος...

2010-09-01T12:54:00.000+03:00

Ίσως κάποιοι να αναρωτηθείτε σχετικά με το ψευδώνυμο Θεοφραστος. Η επιλογή δεν ήταν καθόλου τυχαία.

Καλό είναι να μπορούμε να εκτιμούμε τη γνώση, την επιστήμη, τη φιλοσοφία, ειδικά όταν αυτή αναπτύχθηκε 2000 χρόνια πριν.

Ο Θεόφραστος λοιπόν στην εποχή του, πραγματικά τα 'έσπαγε', όπως θά' λεγαν και οι πιτσιρικάδες. Εκείνος ουσιαστκά δημιούργησε τους όρους 'βιοποικιλότητα', 'διασταυρώσεις', 'ποικιλίες' για τους φυτικούς οργανσμούς. Ήταν ένας από τους πρώτους πειραματιστές. Ανακάλυψε και ταξινόμησε πολλά φυτικά είδη με βάση συγκεκριμένα χαρακτηριστικά.

Γνήσιος μαθητής του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη άφησε πίσω του πλούσιο έργο, το μεγαλύτερο μέρος του οποίου δυστυχώς δε σώζεται. Πέραν της βοτανκής και της ζωολογίας, έγραψε και για τον ανθρώπινο χαρακτήρα. Στους Χαρακτήρες, ο Θεόφραστος περιγράφει τα εσωτερικά και ψυχικά γνωρίσματα ανάλογα με το ήθος των ανθρώπων.

Κρατήστε λοιπόν αυτό το όνομα, διότι συχνά πυκνά θα αναφερόμαστε σε αυτόν το σπουδαίο άνθρωπο.

Τσάγια!!!

Έτσι για να γνωριστούμε...

2010-08-26T09:54:00.000+03:00

Είναι κοινώς αποδεκτό πλέον, ότι η χρήση ιστολογίων αποτελεί τον πλέον διαδεδομένο τρόπο επικοινωνίας κι ενημέρωσης, αφού οι εφημερίδες και τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα είναι τόσο ελεγχόμενα όσο και λογοκρινόμενα.

Έτσι, μετά από παρότρυνση δύο πολύ αγαπημένων προσώπων ξεκινάω με τη σειρά μου μια προσπάθεια ανάδειξης ορισμένων θεμάτων, πολιτικών, κοινωνικών, καθημερινών ή όπως αλλιώς θα θέλει κάθε φορά καθένας από εσάς να τα βαφτίσει.

Ελπίζω να δημιουργηθεί μια καλή παρέα που θα απολαμβάνουμε όλοι.

ΤΣΑΓΙΑ!!!