Μερικές φορές, γεγονός που έχει συμβεί σε όλους, βλέπεις, ακούς ή μαθαίνεις για τη ζωή, τη δουλειά και το έργο κάποιων ανθρώπων και λες, "μα ποιός είσαι ρε αδερφάκι μου"!
Μιλάμε για τύπους με ικανότητες και δυνατότητες εξωπραγματικές. Για άλλους Μπάτμαν, Σούπερμαν, Σπάϊντερμαν, μαζί με τους υπόλοιπους της λεγεώνας των ηπερηρώων σε οικονομικό πακέτο προσφοράς.
Έτσι, κι εγώ παθαίνω πλάκα, κάθε φορά που έχω την τύχη να παρακολουθήσω ή να διαβάσω κάποια συνέντευξη ή αφιέρωμα στον Μίκυ του λαού! Μιλάμε για ζωή υπερπαραγωγή του Χόλιγουντ με όλα τα παρελκόμενα. Με πρωταγωνιστές, ίντριγκες, κίνδυνο, δράση, κασκαντεριλίκια, τέχνη, έρωτα (όχι σεξ, είναι πολύ κοινότυπο για το επίπεδο του Μίκυ).Με ωραίες σκηνές σε αρχοντικά! Με ακριβά κρασιά και πιάνο να παίζει. Με σημαντικά πολιτικά και καλλιτεχνικά ραντεβού. Με βασανιστήρια και ηρωικές πράξεις σε φυλακές και εξορίες στον Ωρωπό και στα Παρίσια.
Στην πλοκή έχει ένα θεματάκι η παραγωγή. Μοιάζει με ταινία τύπου Seven, με παράλληλες ιστορίες και μπρος-πίσω στα χρόνια. Δεν εξηγείται διαφορετικά. Την ίδια στιγμή που ο Μίκυ παίζει πιάνο και μιλάει με τον Φιντέλ, βρίσκεται εξόριστος και βασανίζεται από τους δικτάτορες. Μόνο ο Φλας Γκόρντον τα κάνει αυτά, άντε και ο Λούκυ Λουκ, που μπορεί να μην είναι υπεράνθρωπος αλλά καουμπόης, όμως σίγουρα είναι πιο γρήγορος από τη σκιά του!Πόσο δίκιο είχε τελικά ο θείος που σε αποκάλεσε σε ανύποπτο χρόνο "Μπάτμαν σε νέες περιπέτειες". Είσαι πιο ανεπανάληπτος και από τον Ανεπανάληπτο του ΛεΠα!
Βέβαια, το πιο πετυχημένο δεν το έχει πει, αλλά το έχει γράψει και τραγουδήσει ο Σιδηρόπουλος...
Τσάγια!!!
